Google+ Πώς η φάλαινα απέκτησε το λαιμό της : Biology4u.gr

Πώς η φάλαινα απέκτησε το λαιμό της

Έχει καταχωριστεί στις κατηγορίες: ΙΔΕΕΣ από στις 14 Φεβρουαρίου 2016

Μια φορά και ένα καιρό πολυαγαπημένο μου, ζούσε στη θάλασσα μια φάλαινα, κι η φάλαινα αυτή έτρωγε ψάρια…

Έτρωγε πετρόψαρα και σκυλόψαρα,
μελανούρια και καβούρια,
συναγρίδες και γαρίδες,
πεταλίδες και σφυρίδες,
….
πίνες ρίνες και σκουμπριά (τους γονιούς και τα παιδιά)
έτρωγε και τις σαρδέλες (τις γριές και τις κοπέλες)

και τα μύδια και τα στρείδια,
παλαμίδες και μαρίδες,
μπαρμπουνάκια, χταποδάκια, αστακούς και αχινούς
κι’ ότι άλλο βάλει ο νους.

Τι είναι αυτό αναρωτιέστε ε΄; Λοιπόν αυτό είναι απόσπασμα από μια ελεύθερη μάλλον μετάφραση του παραμυθιού “Πώς η φάλαινα απέκτησε το λαιμό της” που περιέχονται στο βιβλίο του R. Kipling: “Απλώς μόνο ιστορίες”, στο οποίο ο συγγραφέας συγκέντρωσε τις ιστοριούλες που διηγείτο στην κορούλα του Ζοζεφίνα, για να κοιμηθεί.

Και γιατί το γράψαμε; Σε προγενέστερη ανάρτηση είχαμε αναφερθεί στην ιστορία του πώς ο “Ελέφαντας απέκτησε την προβοσκίδα του”, στην οποία ο Kipling αναπαρήγαγε τη λανθασμένη αντίληψη του Λαμάρκ για την κληρονομική μεταβίβαση των επίκτητων χαρακτήρων.

Σε αυτό όμως το παραμύθι που έχει τον τίτλο: “Πώς η φάλαινα απέκτησε το λαιμό της” ο Kipling -αν και αναπαράγει επίσης τον Λαμαρκισμό- είναι εν μέρει τουλάχιστον, σωστός. Γιατί; Διότι η εξήγηση που ο συγγραφέας δίνει για το ότι οι φάλαινες δεν μπορούν να καταπιούν ογκώδεις τροφές, δηλαδή η ύπαρξη μπαλενών στην στοματική τους κοιλότητα, ισχύει για τις μπαλενοφόρες φάλαινες (Μυστακοκήτη), όχι όμως για τα Oδοντοκήτη, που έχουν δόντια.

Στο όμορφο παραμύθι του ο Κipling διηγείται την ιστορία μιας φάλαινας η οποία επιθυμώντας να δοκιμάσει ανθρώπινο κρέας, κατάπιε έναν ναυαγό. Ο ναυαγός όμως, ένας Ιρλανδός ναυτικός, έκανε τόσο σαματά μέσα στην κοιλιά της, ώστε η φάλαινα να εξαναγκαστεί να τον απελευθερώσει. Ο παμπόνηρος όμως ναυτικός, πριν απελευθερωθεί, φρόντισε να φράξει τον οισοφάγο της φάλαινας με τη σχεδία του που την στερέωσε με τις τιράντες του. Έτσι το κήτος, απέκτησε τις μπαλένες του, που το αποτρέπουν να καταπίνει ανθρώπους και το υποχρεώνουν να τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με κριλ.

Διαβάστε το όμορφο παραμύθι, στη μετάφρασή του από τις εκδόσεις Φάρος (1948) σε μετάφραση της Ειρήνης Καλκάνη, δεν θα χάσετε!

Ετικέτες: ,

Ο σχολιασμός έχει κλείσει