Google+ Λοξές σκέψεις, για την «πρόοδο» και τη «συντήρηση» : Biology4u.gr

Λοξές σκέψεις, για την «πρόοδο» και τη «συντήρηση»

Έχει καταχωριστεί στις κατηγορίες: ΙΔΕΕΣ από στις 20 Ιουνίου 2019

Kάποτε, μια ειδικός στις πολιτικές της εκπαίδευσης, προσπαθώντας να εξηγήσει στο ακροατήριό της τα χαρακτηριστικά του Γερμανικού Εκπαιδευτικού Συστήματος, το οποίο είχε μελετήσει, είχε πει πως: «Οι Γερμανοί είναι κατά βάση ένας πολύ συντηρητικός λαός, που δεν αρέσκεται στις αλλαγές. Με την ολοκλήρωση κάθε σχολικής χρονιάς, συζητούν για το τι από αυτήν θα έπρεπε να διατηρήσουν στην επόμενη».

Αφού πια είχε τελειώσει την ομιλία της, και εγώ είχα ξανασκεφθεί την κουβέντα της, την πλησίασα και της είπα πως κατά τη γνώμη μου αυτό που είπε για τους Γερμανούς, κάθε άλλο, παρά αποδεικνύει ότι είναι συντηρητικοί. Όταν με ρώτησε το τι εννοώ, της εξήγησα ότι για να αναρωτιέται κάποιος, για το τι θάπρεπε να κρατήσει από το παλιό, σημαίνει πως έχει την πρόθεση, ό,τι πετάξει από αυτό, να το αντικαταστήσει με κάτι νέο.

Δεν συμφώνησε, μέχρι που σκέφθηκα να επιστρατεύσω δύο επιχειρήματα.
Το ένα προερχόταν από τη γνωστή παραδοξολογία του συγγραφέα της “Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων” Lewis Carroll, στο βιβλίο του: “Μες στον καθρέφτη και τι βρήκε η Αλίκη εκεί”. Εκεί η Κόκκινη Βασίλισσα έλεγε στην Αλίκη: “Τώρα λοιπόν βλέπεις πως για να παραμείνεις στο ίδιο σημείο, πρέπει να τρέχεις συνεχώς”.

Το άλλο προερχόταν από τη διδασκαλία της βιολογικής εξέλιξης, όπως τουλάχιστον την έχω προσλάβει εγώ. Με λίγα λόγια η βιολογική εξέλιξη, περισσότερο “μεριμνά” για τη συντήρηση των ήδη υπαρχουσών επιτυχημένων δομών και λειτουργιών των οργανισμών, παρά για την αντικατάστασή τους με άλλες.

Όταν της εξήγησα, ότι όλα αυτά τα παραδείγματα, να συντηρείς δηλαδή τα επιτυχημένα χαρακτηριστικά που κάνουν την εκπαίδευσή σου αποτελεσματική, να διατηρείς τη θέση σου κινούμενος διαρκώς, όπως όταν ανεβαίνεις μια κυλιόμενη σκάλα, με την ίδια ταχύτητα που αυτή κατεβαίνει, ή να διατηρείς την προσαρμογή σου στο περιβάλλον, περιοριζόμενος στις ελάχιστες αλλαγές, δείχνουν ότι οι έννοιες της συντήρησης και της αλλαγής, ή της προόδου, αν προτιμάτε, δεν είναι τόσο αντιθετικές, όσο δείχνουν, έδειξε να το σκέφτεται.

Νομίζω πως αν ο διάλογος μας διεξαγόταν σήμερα, οπότε θα είχα την ευκαιρία να της παραθέσω το ακόλουθο όμορφο απόσπασμα από το άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου στην «Κ» με τίτλο «Συντηρητισμού Εγκώμιον», να είχε πειστεί.
Διαβάστε λοιπόν τι λέει στο άρθρο αυτό ο Θεοδωρόπουλος: «Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαρίσω κάτι. Συντηρητικός είναι αυτός που θεωρεί ότι έχει μεγαλύτερη δύναμη η γονιμοποίηση των παραδεδεγμένων αξιών από την καταστροφή τους στο όνομα νέων, τις οποίες δεχόμαστε ως αξίες, μόνον και μόνον επειδή είναι νέες». O σύνδεσμος προς το εξαιρετικό άρθρο, από εδώ.

Ο σχολιασμός έχει κλείσει