|
Η παράδοξη παραλληλία ανάμεσα στην εξέλιξη της γλώσσας και την εξέλιξη των ειδών. |
 |
 |
 |
|
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator
|
|
Κυριακή, 10 Αύγουστος 2008 20:09 |
Του John Whitfield, λονδρέζου συγγραφέα επιστημονικών άρθρων, από το περιοδικό PLoS Biology.
Τον Φεβρουάριο του 1837, ο Κάρολος Δαρβίνος —πριν ακόμη αποπλεύσει με το Beagle—έγραφε στην αδελφή του Caroline μια επιστολή στην οποία σχολίαζε την ιδέα του γλωσσολόγου Sir John Herschel, ότι οι σύγχρονες γλώσσες έχουν προκύψει από μια κοινή προγονική μορφή. Ιδέα που αν αληθεύει, οδηγούσε τον Δαρβίνο να εκφράζει τις αμφιβολίες του σχετικά με τη βιβλική χρονολογία του κόσμου. «Καθένας γνωρίζει ότι τα 6 χιλιάδες χρόνια είναι η σωστή χρονική περίοδος, αλλά ο Sir J. πιστεύει ότι πολύ περισσότερα χρόνια πρέπει να μεσολάβησαν από τότε που διαχωρίστηκε η Κινεζική και οι Καυκασιανές γλώσσες από την κοινή παρακαταθήκη τους». [1].  Το παράδειγμα της γλωσσικής μεταβολής αποτελούσε μια από τις δια βίου επιδράσεις στη σκέψη του Δαρβίνου. Στην «Καταγωγή των ειδών» υποστήριζε ότι η δυνατότητά μας να κατατάσσουμε τις γλώσσες γενεαλογικά, παρά το γεγονός ότι έχουν μεταβληθεί και διαχωριστεί με διαφορετικούς ρυθμούς, δείχνει ότι το ίδιο θα μπορούσε να έχει συμβεί και με τα είδη. [2]. Και στην «Καταγωγή του Ανθρώπου» σημείωνε ότι « Η δημιουργία διαφορετικών γλωσσών και διαφορετικών ειδών καθώς και οι αποδείξεις ότι και οι δύο έχουν αναπτυχθεί μέσω μιας σταδιακής διαδικασίας, περιέργως είναι παράλληλες» [3]Τα εργαλεία της εξελικτικής ανάλυσης επιτρέπουν τώρα τόσο στους βιολόγους όσο και στους γλωσσολόγους να διερευνήσουν αν αυτές οι παράλληλες πορείες θα μπορούσαν πράγματι να τέμνονται ή να αποτελούν λωρίδες της ίδιας οδικής αρτηρίας. Προσδίδοντας στη μελέτη των γλωσσικών μεταβολών ένα ποσοτικό πλεονέκτημα, αυτή η προσέγγιση έχει αποκαλύψει εντυπωσιακές ομοιότητες ανάμεσα στη δυναμική της βιολογικής εξέλιξης και στη μεταβολή της γλώσσας. Ο εξελικτικός βιολόγος Mark Pagel του Πανεπιστημίου του Reading, του Η.Β. λέει «Οι γλώσσες μοιάζουν εξαιρετικά με τα γονιδιώματα» και προσθέτει: «Σκεφτόμαστε ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν πολύ γενικοί νόμοι στην εξέλιξη των γλωσσών έναντι αυτών που διέπουν τη γενετική εξέλιξη»
Το ποια μορφή μπορεί να πάρει αυτός ο νόμος είναι ένα ανοικτό θέμα. Ένα συγκεκριμένο μυστήριο είναι πώς οι κανονικές μεταβολές που έγιναν αντιληπτές κατά τη διάρκεια αιώνων και χιλιετιών σχετίζονται με τις μυριάδες των διαδικασιών που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μαθαίνουν και χρησιμοποιούν τη γλώσσα. Οι εξελικτικές ιδέες έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους εδώ, αν και η σχετική συνεισφορά της βιολογικής και πολιτισμικής εξέλιξης, αλλά και του πώς μπορούν να αλληλοεπηρεάζονται, αμφισβητείται. Είναι όμως πιθανό κάποιος να ισχυριστεί ότι μια κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μεταβάλλεται η γλώσσα, θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος μιας γενικής θεωρίας που θα συμπεριλαμβάνει τόσο τη βιολογική, όσο και τη γλωσσική εξέλιξη. «Αν υπάρχει ένα μοντέλο για την πολιτισμική εξέλιξη τότε πιθανότατα οι άνθρωποι που εργάζονται πάνω στη γλώσσα, θα το προσεγγίσουν, λόγω του ότι υπάρχουν πάρα πολλά δεδομένα» λέει ο ψυχολόγος Alex Mesoudi του Πανεπιστημίου το Cambridge. |
|
Περισσότερα...
|
|
|
΄Οταν η Τεχνολογία συγκρούεται με την Εξέλιξη |
|
|
|
|
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator
|
|
Κυριακή, 06 Ιούλιος 2008 06:07 |
 Αν αναζητάτε την αδελφή ψυχή, ίσως πιστεύετε ότι, όσο περισσότερες επιλογές έχετε, τόσο το καλύτερο. Ωστόσο σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η πρόοδος της τεχνολογίας και ιδιαιτέρως του διαδικτύου, επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα.
Το διαδίκτυο προσφέρει στο σύγχρονο άνθρωπο μια πρωτόγνωρη πληθώρα επιλογών, προκειμένου να επιλέξει σχεδόν οτιδήποτε, από ένα δηλαδή ποδήλατο, ως το μελλοντικό του σύντροφο. Αν και πιστεύουμε ότι όσο αυξάνει ο αριθμός των επιλογών, τόσο το αποτέλεσμα της επιλογής είναι καλύτερο, νέες έρευνες αποκαλύπτουν ότι είμαστε περισσότερο ικανοποιημένοι όταν καλούμαστε να επιλέξουμε μεταξύ λιγότερων επιλογών και ότι ίσως μας λείπει ο γνωστικός εξοπλισμός ώστε να κατανοήσουμε αυτή την αλήθεια.
Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας του ανθρώπινου είδους, ο άνθρωπος είχε λιγότερες επιλογές στην αναζήτηση συντρόφου και όπως ήταν επόμενο, θα έπρεπε να καλωσορίζει κάθε δυνατότητα που του προσέφερε περισσότερος. Για παράδειγμα όταν αναπτύχθηκε ο νεοφλοιός* μας, ως ένα βαθμό λόγω της ανάπτυξης των κοινωνικών δικτύων, η μέση ανθρώπινη ομάδα αποτελείτο από 150 άτομα. Στην ομάδα αυτή τα υγιή μέλη που βρίσκονταν στην αναπαραγωγική ηλικία και ανήκαν στο αντίθετο φύλο, ήταν μόλις 35, μια ελάχιστη δηλαδή, δυνατότητα επιλογής σε σχέση με αυτήν που παρέχει το σύγχρονο διαδίκτυο.
Επειδή αναπτυχθήκαμε κάτω από το συγκεκριμένο είδος κοινωνικού περιβάλλοντος, έχουμε την τάση να επιθυμούμε την ύπαρξη περισσότερων επιλογών. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο οι άνθρωποι δελεάζονται από την εκπληκτική προσφορά ευκαιριών που παρέχει η εξειδικευμένη στην αναζήτηση συντρόφου ιστοσελίδα Match. Com, όταν διαφημίζει τα «εκατομμύρια δυνατοτήτων» που παρέχει. Όπως όμως αποδεικνύει πρόσφατη έρευνα η πληθώρα των επιλογών, δεν κάνει τον επιλογέα να αισθάνεται ή να επιλέγει καλύτερα, απ’ότι , αν είχε στη διάθεσή του πολύ λιγότερες επιλογές. Η έρευνα αυτή, προϊόν εργασίας της ψυχολόγου Alison Lenton του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, της Barbara Fasolo, από τη σχολή London School of Economics and Political Science και του γνωστικού επιστήμονα Peter Todd, από το Πανεπιστήμιο της Ινδιάνα, παρουσιάστηκε στο πρόσφατο τεύχος του περιοδικού IEEE Transactions on Professional Communication.
Όπως εξηγούν οι ερευνητές, οι άνθρωποι προσδοκούν ότι θα αισθάνονται τόσο καλύτερα, όσο περισσότερες επιλογές έχουν, ακόμη και στο ζήτημα της επιλογής συντρόφου. Στην πραγματικότητα όμως οι άνθρωποι αισθάνονται το ίδιο καλά, όταν βρίσκονται ενώπιον λιγότερων, παρά περισσότερων επιλογών. Οι ερευνητές για να αποδείξουν την αντίθεση ανάμεσα στην προσδοκία και την εμπειρία (σ.μ. την επαλήθευση ή τη διάψευση δηλαδή της προσδοκίας) οργάνωσαν δύο πειράματα.
Στο πρώτο πείραμα ρώτησαν 88 άτομα (κατά μέσο όρο 22 ετών) ποιος πιστεύουν ότι είναι ο ιδανικός αριθμός επιλέξιμων συντρόφων σε μια κλίμακα που κυμαίνεται από τον έναν ως τους 5.000 με κριτήρια: Την αναμενόμενη δυσκολία να επιλέξουν, την αναμενόμενη ικανοποίηση από την επιλογή που έκαναν, την αναμενόμενη απογοήτευση από την επιλογή που έκαναν και την αναμενόμενη απόλαυση από τη διαδικασία της επιλογής.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Έχουν κάτι κοινό τα χοανομαστιγοφόρα με τα ανθρώπινα κύτταρα; |
|
|
|
|
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator
|
|
Σάββατο, 05 Ιούλιος 2008 06:36 |
 Μοιράζονται κάτι κοινό οι άνθρωποι με τα χοανομαστιγοφόρα; Πολύ περισσότερα ίσως, απ’ όσα πιστεύετε. Νέες έρευνες στο γονιδίωμα των χοανομαστιγοφόρων αποδεικνύουν ότι αυτοί οι αρχαίοι οργανισμοί είναι ικανοί για την παραγωγή μιας κατηγορίας πρωτεϊνών, που τα κύτταρα περισσότερο σύνθετων οργανισμών, όπως του ανθρώπου, χρησιμοποιούν στη μεταξύ τους επικοινωνία.
Σύμφωνα με μια δημοσίευση, ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας στο περιοδικό των Εθνικών Ακαδημιών Επιστημών, αυτό το χαρακτηριστικό προσδίδει στα χοανομαστιγοφόρα το ρόλο του ενδιάμεσου κρίκου μεταξύ των μονοκύτταρων και πολυκύτταρων οργανισμών, ενώ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο οι πρωτεΐνες, που βοηθούν τα κύτταρα να επικοινωνούν, να έχουν και άλλους άγνωστους ακόμη ρόλους.
Η αλήθεια είναι ότι τα χοανομαστιγοφόρα ή τουλάχιστον οι πρόγονοί τους, είχαν από καιρού θεωρηθεί ως η γέφυρα μεταξύ των μονοκύτταρων μικροοργανισμών και των Μεταζώων. Υπήρχαν αρκετές ενδείξεις για τη θεώρηση αυτή, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι τα χοανομαστιγοφόρα μοιάζουν με τα μεμονωμένα κύτταρα των σπόγγων και ότι σε αντίθεση με τα άλλα μαστιγοφόρα, χρησιμοποιούν τα μαστίγια τους για να προωθούνται στο νερό, παρά για να έλκονται από αυτά.
Με την ανάλυση του γονιδιώματος των χοανομαστιγοφόρων οι ερευνητές ανεκάλυψαν μια ακόμη ομοιότητα μεταξύ αυτών και των περισσότερων Μεταζώων. Πιο συγκεκριμένα ο γενετικός κώδικάς τους περιέχει δείκτες για τρεις τύπους μορίων που τα κύτταρα χρησιμοποιούν στη μεταγωγή μηνυμάτων μέσω πρωτεϊνών (phospho-tyrosine signaling proteins).
|
|
Περισσότερα...
|
|
Το οξυγόνο στον πλανήτη, υπήρχε 50 με 100 εκατ. χρόνια πριν την ολοκληρωτική μετατροπή της αναγωγικής ατμόσφαιρας σε οξειδωτική |
|
|
|
|
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator
|
|
Δευτέρα, 16 Ιούνιος 2008 05:14 |
 Δύο πολυεθνικές ομάδες επιστημόνων στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τέσσερις ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ανακοίνωσαν ότι ίχνη οξυγόνου εμφανίστηκαν στην ατμόσφαιρα 50 με 100 εκατομμύρια χρόνια, πριν το «Μεγάλο Γεγονός Οξείδωσης» Το γεγονός αυτό συνέβη μεταξύ των 2,3 και 2,4 δισεκατομμυρίων ετών για το οποίο οι περισσότεροι γεωεπιστήμονες συμφωνούν ότι το ατμοσφαιρικό οξυγόνο αυξήθηκε απότομα από τα πολύ χαμηλά επίπεδα στα οποία βρισκόταν. Τα ποσά του οξυγόνου πριν από το χρονικό διάστημα είναι αβέβαια και αποτελούν αντικείμενο διαφωνιών.
Από την ανάλυση στρωμάτων ιζηματογενών πετρωμάτων στην λεκάνη Hamersley της Δυτικής Αυστραλίας οι ερευνητές αναφέρουν ότι βρήκαν αποδείξεις ότι μικρά αλλά σημαντικά ποσά οξυγόνου υπήρχαν στους ωκεανούς, ίσως όμως και στην ατμόσφαιρα 2.5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Τα δεδομένα συγκλίνουν επίσης ότι πριν αυτή τη χρονική στιγμή το οξυγόνο, πρακτικά είναι μη ανιχνεύσιμο.
«Πιστεύουμε ότι συλλάβαμε μια στιγμή του χρόνου πριν από το “Mεγάλο Γεγονός Οξείδωσης” κατά το οποίο άλλαξε πραγματικά η ποσότητα του οξυγόνου στον πλανήτη» λέει ο Ariel Anbar, επίκουρος καθηγητής της Χημείας και της Βιοχημείας στο College of Liberal Arts and Sciences. Ο Anbar, ως βιογεωχημικός διηύθυνε τις εργασίες μιας ερευνητικής ομάδας και συμμετείχε ως μέλος σε μια άλλη ερευνητική ομάδα της οποίας Alan Jay Kaufman, επίκουρος καθηγητής της Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο του of Maryland. Οι ομάδες συνεργάστηκαν στην ανάλυση στηλών γεωτρήσεων ως προς γεωχημικούς και βιολογικούς δείκτες που αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα αμέσως πριν την άνοδο της ποσότητας του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα.
Διατρυπώντας βαθειά μέσα στο χρόνο Το καλοκαίρι του 2004, οι ομάδες ως τμήμα του Προγράμματος Βαθείας Διατρήσεως στο Χρόνο διέτρησαν την γεωλογικά διάσημη λεκάνη του Hamersley , σε βάθος 908 μέτρων. |
|
Περισσότερα...
|
|
Η Βιολογία στην υπηρεσία της Ιστορίας |
|
|
|
|
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator
|
|
Πέμπτη, 12 Ιούνιος 2008 05:23 |
 Ομάδα επιστημόνων της ιατροδικαστικής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης μελέτησε ανθρώπινα υπολείμματα που βρέθηκαν σε αρχαίους δανικούς τάφους οι οποίοι χρονολογούνται από την εποχή του σιδήρου.Μεταξύ των υπολειμμάτων αυτών, οι επιστήμονες με έκπληξη ανακάλυψαν τα υπολείμματα ενός άνδρα που πιστεύεται ότι είναι αραβικής καταγωγής. Τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ της ιδέας ότι η ανθρωπότητα 2.000 χρόνια πριν, ήταν τόσο γενετικά ποικιλόμορφη όσο και η σημερινή και επίσης ότι η κινητικότητα των πληθυσμών της εποχής του σιδήρου, ήταν πολύ μεγαλύτερη, απ΄όσο πιστεύαμε ως τώρα. Από την έρευνα προκύπτει πως , οι Δανοί της εποχής του σιδήρου- αντίθετα από την πεποίθηση ότι ζούσαν και πέθαιναν σε μικρά απομονωμένα χωριά- βρίσκονταν σε μεγάλη και διαρκή επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο.
Στο νοτιώτερο τμήμα του νησιού της Ζηλανδίας στη Δανία βρίσκονται δύο αρχαία νεκροταφεία γνωστά ως Bogebjerggard και Skovgaarde, που χρονολογούνται από την εποχή του σιδήρου. Ο Linea Melchior και επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης ανέλυσαν μιτοχονδριακό DNA, από 18 άτομα που είχαν ταφεί στα νεκροταφεία αυτά και βρήκαν ότι είναι τόσο γενετικά ποικιλόμορφα όσο οι σύγχρονοι άνθρωποι. Η ερευνητική ομάδα βρήκε επίσης DNA ενός άνδρα που τα γενετικά χαρακτηριστικά του, υποδηλώνουν Αραβική προέλευση.
Από την έρευνα αυτή αποδεικνύεται ότι είναι πλάνη η τρέχουσα ιδέα αρχαιολόγων και ανθρωπολόγων για την ύπαρξη ενός αμιγούς σκανδιναβικού γενετικού τύπου σύμφωνα με την οποία η σκανδιναβική φυλή που εγκαταστάθηκε στη Δανία έζησε για πολλά χρόνια σε πλήρη απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο. |
|
Περισσότερα...
|
|
|
|
|
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 Επόμενο > Τέλος >>
|
|
Σελίδα 1 από 2 |
