"Τώρα λοιπόν βλέπεις ότι πρέπει να τρέχεις συνεχώς για να μπορείς να παραμένεις στην ίδια θέση. Αν θέλεις να πας πιο πέρα, θα πρέπει να τρέχεις, τουλάχιστον δύο φορές περισσότερο"
Από τον συγγραφέα της "Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων" L. Carrol
| Η επίκτητη συστημική αντίσταση των φυτών για την ενεργοποίηση της άμυνάς τους έναντι των παθογόνων |
 |
 |
 |
| Συντάχθηκε απο τον/την Administrator |
| Δευτέρα, 16 Ιούνιος 2008 05:42 |
 Aν και τα φυτά στερούνται των Τ λεμφοκυττάρων όπως και άλλων κυττάρων του ανοσοβιολογικού συστήματός μας, οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και 100 χρόνια ότι όταν τα φυτά μολύνονται, εξαποστέλλουν σε όλο το φυτικό σώμα μηνύματα, ώστε να αντιμετωπιστεί η μόλυνση. Τώρα ερευνητές του Ινστιτούτου Boyce Thompson για τη Φυτική Έρευνα, κατόρθωσαν να ταυτοποιήσουν την άγνωστη μέχρι πρόσφατα χημική φύση αυτών των μηνυμάτων: Η χημική ουσία που λειτουργεί ως σήμα κινδύνου στον φυτικό οργανισμό, ώστε το ανοσοποιητικό του σύστημα “να ανεβάσει ταχύτητα και να αντιμετωπίσει την εισβολή” δεν είναι άλλη από το μεθυλ-σαλικυλικό, μια ουσία παρόμοια με την ασπιρίνη.Το φαινόμενο αυτό έχει αποκληθεί επίκτητη συστεμική αντίσταση και είναι γνωστό ότι περιλαμβάνει τη διάδοση του μηνύματος από την περιοχή που έχει μολυνθεί στα απρόσβλητα τμήματα του φυτού. «Γνωρίζοντας την υφή του μηνύματος που εκκινεί από την περιοχή της μόλυνσης για να διαδοθεί σε όλο το φυτό και να ενεργοποιήσει την άμυνά του, αλλά και το είδος των ενζύμων που ρυθμίζουν το επίπεδο του μηνύματος, ίσως να μας κάνει ικανούς να μεταβάλλουμε το μήνυμα με τρόπο ώστε να αυξάνεται η δυνατότητα του φυτού να υπερασπιστεί από μόνο του τον εαυτό του» σημειώνει ο κύριος ερευνητής Daniel F. Klessig, καθηγητής της Φυτοπαθολογίας στο Cornell και εκ των συγγραφέων του σχετικού άρθρου. Με αυτήν την προσέγγιση στην οποία γίνεται χρήση της τεχνολογίας DNA, είναι πιθανό να προκύψουν πολλές εφαρμογές όπως η αύξηση της παραγωγής και η μείωση της χρήσης εντομοκτόνων. Το μεθυλ-σαλικυλικό αποτελεί ένα τροποποιημένο άλας του σαλικυλικού οξέος , που αιώνες πριν χρησιμοποιείτο ως αντιφλεγμονώδες, αντιπυρετικό και αναλγητικό, ως συστατικό του φλοιού της ιτιάς και από το 1889 ως ασπιρίνη, δηλαδή το πλέον διαδεδομένο φάρμακο στον κόσμο.  Από τη δεκαετία του 1990 ήδη η ερευνητική ομάδα του Klessig είχε αναφέρει ότι το σαλικυλικό οξύ και το μονοξείδιο του αζώτου αποτελούν δύο πολύ σημαντικά μόρια-μηνύματα για την άμυνα των φυτών, ενώ το 2003 και το 2005 είχαν αναφέρει ότι το ένζυμο σαλικυλικό οξύ-συνδεδεμένο με την πρωτεΐνη 2 (SABP2), είναι απαραίτητο στην εκδήλωση της συστεμικής αντίστασης των φυτών, καθώς μετατρέπει το βιολογικά αδρανές και ανίκανο να προκαλέσει ανοσοβιολογική αντίδραση μεθύλ-σαλικυλικό στο σαλικυλικό που είναι βιολογικά ενεργό.Οι ερευνητές προσφάτως ανεκάλυψαν ότι όταν τα φυτά δέχονται την επίθεση ενός παθογόνου μικροοργανισμού παράγουν σαλικυλικό στην περιοχή της μόλυνσης με σκοπό την ενεργοποίηση της άμυνάς τους. Ένα μέρος από αυτό μετατρέπεται σε μεθύλ-σαλικυλικό που μετατρέπεται εκ νέου σε σαλικυλικό, κάτω από την επίδραση του ενζύμου SABP2.Χρησιμοποιώντας φυτά στα οποία η λειτουργία του γονιδίου SABP2 ήταν ή κανονική, ή ανεσταλμένη ή μεταλλαγμένη η ομάδα του Klessig σε μολυσμένα φύλλα και σε ανώτερα μη μολυσμένα φύλλα, απέδειξε ότι η λειτουργία του γονιδίου SABP2 πρέπει να είναι ενεργός στα ανώτερα μη μολυσμένα φύλλα, ώστε ή επίκτητη ανοσία να εκδηλωθεί σωστά. Αντιθέτως το γονίδιο SABP2 πρέπει να είναι ανεργοποιημένο στα μολυσμένα φύλλα με τη σύνδεσή του με το σαλικυλικό οξύ. «Αυτή η αδρανοποίηση επιτρέπει στο μεθύλ-σαλικυλικό να ανασυντεθεί ώστε να διανεμηθεί μέσω του φλοιώματος στους απρόσβλητους ιστούς (όπου το ένζυμο SABP2 το μετατρέπει ξανά στο ενεργό σαλικυλικό) με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση της άμυνας του φυτού» εξηγεί ο Klessig. Ο Klessig προσθέτει ότι είναι άγνωστο γιατί τα φυτά στέλνουν στους απρόσβλητους ιστούς το μεθύλ-σαλικυλικό - που δρα σαν ορμόνη- σε αδρανή μορφή, για να το επανενεργοποιήσουν μετά, με την αφαίρεση της μεθυλομάδας. |
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
ΔΙΚΤΥΟ-ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ
