www.biology4u.gr

Με το 39% των Αμερικανών χρηστών διαδικτύου να διαβάζει τουλάχιστον 1 από τα 112 εκατομμύρια blogs, τα blogs αντιπροσωπεύουν ένα μέσο πληροφόρησης με πρωτοφανή δύναμη διασποράς. [1]. Τα επιστημονικά καταλαμβάνουν έναν μικρό, αλλά σημαντικής επίδρασης χώρο, καθώς ο αριθμός τους υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 1.200 [2]. Ένα από τα περισσότερο δημοφιλή επιστημονικά blogs, το Pharyngula, ενώ ξεκίνησε ως ένα διδακτικό εργαλείο της τάξης, σήμερα μετρά περισσότερο από 1,5 εκατομμύρια επισκεπτών και χιλιάδες νέα σχόλια, κάθε μήνα (http://scienceblogs.com/pharyngula/). Το blog αυτό αποσκοπεί στην παροχή ενός διεθνούς, διαδραστικού σημείου συνάντησης για την κατανόηση και τη συζήτηση της εξελικτικής ανάπτυξης, και ανήκει στον καθηγητή βιολογίας του Πανεπιστημίου της Μιννεσότα, Μorris. Η δημοτικότητα του Pharyngula δείχνει πώς ένα μικρό blog, μπορεί να εκτοξευθεί στα ύψη της αναγνωσιμότητας και να ενθαρρύνει όσους ενδιαφέρονται για τον επιστημονικό εγγραμματισμό στην Αμερική.

Επιπροσθέτως τα blogs μπορούν να έχουν μια σημαντική επίδραση στον παραδοσιακό ακαδημαϊκό κόσμο, παρέχοντας ένα γρήγορα μέσο για την αξιολόγηση της ερευνητικής εργασίας. Για παράδειγμα το 2005 ο Reed Cartwright, μεταδιδακτορικός υπότροφος και blogger στο blog at De Rerum Natura (http://dererumnatura.us/), διαφωνώντας με τα συμπεράσματα μιας δημοσίευσης στο Nature [3] διετύπωσε στο blog του την άποψη ότι αυτό που υποστήριζε ο ίδιος, ήταν μια πιθανότερη ερμηνεία των διαθέσιμων στοιχείων. [4]. Ο ερευνητής Luca Comai του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον σκόπευε να δημοσιεύσει μια επιστολή προς τον επιμελητή του εντύπου στην οποία να εξέθετε την ίδια εναλλακτική υπόθεση, όταν διάβασε το blog του Cartwright και διεπίστωσε ότι ο blogger ήταν αυτός είχε που είχε κάνει το πρώτο αποφασιστικό βήμα. Στο τέλος ο blogger και ο ερευνητής δημοσίευσαν τις απόψεις τους σε ένα κοινό άρθρο στο περιοδικό Plant Cell [5].

Το γεγονός ότι πολλοί ιδιοκτήτες επιστημονικών blogs είναι ενεργοί επιστήμονες ή ειδικοί στον τομέα τους, δια των blog μπορούν να παράσχουν μια μοναδική γέφυρα, ανάμεσα στην ακαδημαϊκή και να συνοψίσουν σημαντικά ερευνητικά ευρήματα με ένα προσιτό και διαδραστικό τρόπο. Ωστόσο τα ακαδημαϊκά ιδρύματα, άργησαν να κατανοήσουν τη σημασία των blogs ως πολύτιμα μέσα για τη διευκόλυνση της ακαδημαϊκής συζήτησης, κάτι που αποδεικνύεται από την απουσία blogs που ανήκουν σε ερευνητικά ιδρύματα ή πανεπιστημιακούς. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν λίγοι μηχανισμοί ελέγχου της ποιότητας των blogs και ψηφοφορίες αξιολόγησής τους, που θα βοηθούσαν τον αναγνώστη να αξιολογήσει ένα blog, το οποίο συνήθως κερδίζει σε φήμη, λόγω των πιστοποιήσεων του ιδιοκτήτη του και της ανατραφοδότησης των αναγνωστών του. Όμως τόσο τα ακαδημαϊκά ιδρύματα όσο και τα blogs, αποσκοπούν στη δέσμευση και την εκπαίδευση του κοινού και στην πρόοδο της επιστημονικής γνώσης και του διαλόγου. Συνδυάζοντας λοιπόν την αξιοπιστία των ινστιτούτων- των θεματοφυλάκων δηλαδή της επιστημονικής αλήθειας- με την αμεσότητα και τη δικτύωση που προσφέρουν τα blogs, πιστεύουμε ότι αυτοί οι κοινοί στόχοι μπορούν καλύτερα να εξυπηρετηθούν με αμοιβαία οφέλη και για τους δύο εταίρους.

Εισηγούμαστε ένα οδικό χάρτη για τη μετατροπή των blogs σε εκπαιδευτικά εργαλεία και παρουσιάζουμε παραδείγματα επιτυχών συνεργασιών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρότυπα τέτοιων προσπαθειών. Προσφέρουμε προτάσεις που βελτιώνουν την παραδοσιακά χρησιμοποιούμενη πλατφόρμα των blogs, κάνοντάς την περισσότερο αποδεκτή στους παρόχους των ερευνητικών ιδρυμάτων και πιο αξιόπιστη στους αναγνώστες τους, δημιουργώντας μηχανισμούς για τα ερευνητικά ιδρύματα οι οποίοι παρέχουν εποπτεία (όχι όμως καταπιεστική) στα blogs και διευκολύνοντας τις υψηλής ποιότητας αλληλεπιδράσεις μεταξύ των blogs, των ερευνητικών ιδρυμάτων και των αναγνωστών και επίσης εισάγοντας τα blogs σε μέτα-διαλόγους εντός και μεταξύ των ερευνητικών ιδρυμάτων.

Θέτοντας τα θεμέλια

Ο ευκολότερος τρόπος για ένα ακαδημαϊκό ινστιτούτο να δοκιμάσει τα χωρικά ύδατα του blogging, είναι να εκθέτει τα υπάρχοντα blog που έχουν γραφτεί από το προσωπικό, τους φοιτητές και τους αποφοίτους τους. Για αρχή, ένα ινστιτούτο μπορεί είτε να τροποποιήσει την ιστοσελίδα του, περιλαμβάνοντας έναν κόμβο με τα blogs των μελών του, είτε να συγκεντρώνει συνδέσμους blogs για παρόμοιες θεματικές ενότητες. Για παράδειγμα ο κατάλογος blog του Stanford, (Εικόνα 1) στον οποίο περιλαμβάνονται σύνδεσμοι για εσωτερικά και εξωτερικά blogs τμημάτων του, προσωπικού του, φοιτητών και αποφοίτων του, αριθμεί περισσότερα από 150 υπάρχοντα blogs, που έχουν ευρετηριαστεί με λέξεις κλειδιά της επιλογής των bloggers και αιτήσεις ένταξης τους (http://blog.stanford.edu/). Η δημιουργία του καταλόγου διευθύνεται από τον Διευθυντή Διάδοσης Διαδικτυακών Μέσων του Stanford, Ian Hsu, ο οποίος ελπίζει ότι η δημιουργία μιας κοινής εστίας για τα blogs του Stanford, θα ενθαρρύνει το προσωπικό των τμημάτων, να τα χρησιμοποιεί ως μέσο ανταλλαγής απόψεων για ενδιαφέρουσες έρευνες, τόσο για τους αναγνώστες τους, όσο και μεταξύ τους. (Για την συμπερίληψη ενός blog στον κατάλογο, ο Hsu θέτει ως μοναδικές προϋποθέσεις, το blog να ανήκει σε μέλος του Πανεπιστημίου, και να μη παραβιάζει τους όρους πληροφορικής τεχνολογίας που έχουν τεθεί από αυτό.) Αυτός ο διακανονισμός ευνοεί τόσο το ίδρυμα, με την παρουσίαση της ερευνητικής εργασίας των μελών του, όσο και τους bloggers- μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, καθώς οι αναγνώστες τους, μπορούν να αποκτήσουν άμεση πρόσβαση στα blogs τους, μέσω της ιστοσελίδας του ιδρύματος. Στο σημείο αυτό ωστόσο, ο κατάλογος blogs του Stanford, δεν έχει μηχανισμό μέσω του οποίου οι αναγνώστες θα μπορούσαν να εμπλακούν στην ακαδημαϊκή συζήτηση, εξαιρουμένης της κατηγορίας των προβαλλομένων blogs. Προκειμένου να προωθηθεί μια περισσότερο δυναμική συζήτηση η ιστοσελίδα θα μπορούσε να προσθέσει μια επιλογή κεντρικής αναζήτησης, ενημερωμένους συνδέσμους για τα πλέον πρόσφατα posts, ή κόμβους που συνδέουν posts που αφορούν στη σύγχρονη έρευνα με ειδήσεις ή άρθρα εφημερίδων.

Τα Πανεπιστήμια θα μπορούσαν επίσης να υιοθετήσουν μια από κάτω προς τα πάνω ενθάρρυνση για τη δημιουργία blogs που εστιάζονται γύρω από ένα ινστιτούτο όπως στην περίπτωση του Rudd Sound Bites, ενός δηλαδή ομαδικού blog του Rudd Center for Food Policy and Obesity Research (http://www.ruddsoundbites.typepad.com/), στο Πανεπιστήμιο του Yale. To blog αυτό, αν και δεν υποστηρίζεται επίσημα από το Πανεπιστήμιο, συγγράφεται από το Κεντρικό τμήμα του Πανεπιστημίου και το προσωπικό του, και λειτουργεί με την υποβολή άρθρων που υφίστανται μια μίνιμουμ επεξεργασία και έγκριση από έναν κεντρικό διαχειριστή. Το ChemTools blog του καταλόγου, που παρέχει συνδέσμους στα blogs των χημικών και βιοχημικών του Πανεπιστημίου του Southampton, είναι κατά κάποιο τρόπο αυτοδιαχειριζόμενο και ανεξάρτητο από το Πανεπιστήμιο (http://chemtools.chem.soton.ac.uk/projects/blog/).

Το blog του Εργαστηρίου Ενέργειας και Περιβαλλοντικής Έρευνας του Berkeley, αποτελεί ένα σύνδεσμο ανάμεσα στο Τμήμα Ενέργειας των ΗΠΑ και του Εργαστηρίου Έρευνας του Berkeley, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, που παρέχει ένα μοντέλο συνεργασίας ανάμεσα σε μια κυβερνητική υπηρεσία και σε ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης (http://bleer.lbl.gov/). Το blog αυτό προτείνει ένα μηχανισμό για τη διεκπεραίωση μιας κοινής αποστολής, προβάλλοντας ειδήσεις και νέα από την έρευνα που αφορούν στις μεταβολές του κλίματος και το πρόβλημα της ενέργειας, καθώς και την επίδραση που ασκούν στην πολιτική. Το Oxford Internet Institute, που μελετά τις συνέπειες της online τεχνολογίας, φιλοξενεί ένα δίκτυο από blogs τα οποία ανήκουν σε φοιτητές και υποτρόφους του ινστιτούτο, επιτρέποντας μια μεγάλη πνευματική ελευθερία στη διακίνηση των ιδεών τους (http://www.oii.ox.ac.uk/). Αν και όλες οι δημοσιεύσεις εμφανίζονται στην κύρια σελίδα που βρίσκεται υπό το URL του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, καθένα από τα μέλη του Ινστιτούτου, μπορεί να τροφοδοτεί το blog του, ελεύθερα, χωρίς τη λήψη απαραίτητης έγκρισης. Παρομοίως τα blogs αποτελούν το κυρίαρχο συστατικό της ιστοσελίδας του Εργαστηρίου για το Social Computing του Rochester Institute of Technology η οποία παρέχει μια χρηστική διεπιφάνεια για την ενημέρωση των χρηστών γύρω από τις δραστηριότητες του ινστιτούτου (http://social.it.rit.edu/).

Μερικοί bloggers αντιμετωπίζουν τη δημιουργία blogs στα ερευνητικά ιδρύματα, ως ένα τρόπο για την προώθηση της ακαδημαϊκής αποστολής τους. Για τον Roger Pielke Jr., έναν blogger του Προμηθέα (http://sciencepolicy.colorado.edu/prometheus/), ενός δηλαδή blog για την πολιτική της έρευνας που συνεργάζεται με το Κέντρο Έρευνας των πολιτικών που αφορούν στην Επιστήμη και την Τεχνολογία του Πανεπιστημίου του Κολαράντο, «το blogging, αποτελεί ένα αναπόσπαστο στοιχείο της ακαδημαϊκής ζωής, από πολλές απόψεις» Ο Pielke λέει ότι μέσω αυτού του blog έχει αποκτήσει πολλούς συνεργάτες και έχουν συγγραφεί διάφορες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων δύο πρόσφατων εγγράφων, που συνεγράφησαν αυτή τη χρονιά και τα οποία αντλούσαν στοιχεία, κατευθείαν από το διάλογο που διεξαγόταν στο πλαίσιο του Προμηθέα [6,7]. Ο Προμηθέας που δέχεται 25.000 περίπου επισκέψεις κάθε μήνα, δίνει τη δυνατότητα να ακουστούν οι απόψεις εκτός της επιστημονικής κοινότητας και να διατυπωθούν ερωτήματα προς τα μέλη του Ινστιτούτου, από ανθρώπους που στερούνται επιστημονικής παιδείας. Ο Pielke πιστεύει ότι η ένταξη των blog στα ακαδημαϊκά ινστιτούτα, καταδεικνύει την ανάγκη της ύπαρξή τους και συμβάλλει στην πρόοδό τους.

Γεφυρώνοντας το χάσμα, από Πάνω προς τα Κάτω

Τα ινστιτούτα μπορούν επίσης να δοκιμάσουν μια «από πάνω προς» τα κάτω προσέγγιση, ακολουθώντας το μοντέλο του ΜΙΤ στην Επιθεώρηση Τεχνολογίας (http://www.technologyreview.com/Blog/), που είναι οnline, και παρέχει δυνατότητα εκτύπωσης, editorial και περιεχόμενο blog, τόσο για αναγνώστες χωρίς επιστημονική εξειδίκευση, όσο και για επιστήμονες και αποφοίτους. Όταν αποφασίστηκε να προστεθούν blogs ειδικών επιστημόνων στο δικτυακό τόπο, η Επιθεώρηση Τεχνολογίας, ανέθεσε, στον αναπληρωτή καθηγητή του ΜΙΤ Ed Boyden να συγγράψει ένα περιοδικό blog, ο Ed Boyden βρήκε ότι αυτό θα είχε αμοιβαίο ενδιαφέρον και ότι θα μπορούσαν να επωφεληθούν, τόσο ο ίδιος όσο και η επιθεώρηση από τον γρήγορο, και αυθεντικό τρόπο διαλόγου που μπορεί να προσφέρει το Web. Αν και οι δημοσιεύσεις στην Επιθεώρηση Τεχνολογίας διαβάζονται από τους διαχειριστές πριν αναρτηθούν, ο Boyden βεβαιώνει ότι τα δικά του ποστς δεν έχουν ποτέ ως τώρα, τροποποιηθεί. Δηλώνει δε ότι «το blogging του επιτρέπει να εκπληρώσει την ακαδημαϊκή αποστολή του με ένα τρόπο που τα στενού εύρους επιστημονικά περιοδικά, δεν μπορούν».

Τα άρθρα των επιστημονικών περιοδικών δεν είναι κατανοητά από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και συχνά η πρόσβαση σε αυτά είναι δαπανηρή. Αντιθέτως τα blogs που αφορούν στην επιστήμη είναι ελεύθερης πρόσβασης, διαδραστικά και γενικώς απευθύνονται σε μη εξειδικευμένο κοινό. Αν και ένα μικρό ποσοστό, της τάξης του 38% των ατόμων από 12 ως 17 ετών, που διαβάζουν blogs, διαβάζουν blogs που αναφέρονται στην επιστήμη, τα blogs έχουν το δυναμικό να φθάσουν ως τις ηλικιακές ομάδες, στις οποίες μπορεί να πυροδοτηθεί ο ενθουσιασμός για την επιστήμη, ως τελικός επαγγελματικός προορισμός [8]. ‘Ένα εξαιρετικό παράδειγμα εκπαιδευτικού, διασκεδαστικού και προσιτού blog, είναι το Panda's Thumb, στο οποίο εξελικτικοί βιολόγοι, δίνουν εύκολα κατανοητές απαντήσεις σε ερωτήματα γύρω από την εξέλιξη, και στο οποίο οι εκπαιδευτικοί αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του κοινού του. (http://www.pandasthumb.org/).

Κατά την επεξεργασία μιας τέτοιας από πάνω προς τα κάτω πρωτοβουλίας, ο εκπρόσωπος του ινστιτούτου και ο blogger πρέπει να έχουν μια ειλικρινή συζήτηση γύρω από τη μορφή του blog, το περιεχόμενό του, τους στόχους του, το σχολιασμό της πολιτικής, τις χρονικές δεσμεύσεις, το αποδεκτό επίπεδο κατάθεσης προσωπικών απόψεων, τις απολαβές ή τα μειονεκτήματα που μπορεί να έχει ο συγγραφέας, και το πώς το ινστιτούτο σχεδιάζει να εποπτεύει το blog. Αν και η Επιθεώρηση Τεχνολογίας, ζητά από τον blogger, μέλος του Πανεπιστημιακής Τμήματος να υπογράψει μια σχετική σύμβαση, η σύμβαση αυτή είναι μάλλον ευέλικτη και αποσκοπεί κυρίως στον προσδιορισμό των κοινών στόχων και τη δυνατότητα της παροχής ενός μικρού επιμισθίου στους bloggers.

Παροχή ελέγχου ποιότητας

Το πώς ένα ινστιτούτο θα επιμετρήσει την επιτυχία του blog, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στην μπλογκόσφαιρα η αξιολόγηση των blogs γίνεται ανεπίσημα μεταξύ των bloggers, καθώς η αναγνωσιμότητα και η φήμη ενός blog, σε ένα μεγάλο βαθμό καθορίζονται από τον αριθμό των συνδέσμων που οδηγούν σε αυτό, από άλλα blogs. Όσο η επιρροή ενός blog μεγαλώνει, τόσο μεγαλώνει και η ιεραρχική θέση του στο Technorati (http://www.technorati.com/) και η εμφάνισή του στα αποτελέσματα της αναζήτησης στο Google. Αυτές οι δυνατότητες μας οδηγούν πίσω στα πανεπιστημιακά ιδρύματα που χωρίς τα blogs στερούνται της πρόσβασης σε τέτοιες σημαντικές λεωφόρους πληροφόρησης για την κυκλοφορία των ιστοσελίδων τους. Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα μπορούν να χρησιμοποιήσουν περισσότερο έγκυρους μηχανισμούς αξιολόγησης, όπως η περιοδική ανασκόπηση των blogs από διαχειριστές, η αξιολόγησή τους από εντεταλμένους επόπτες, από γνώστες του μέσου, καταξιωμένους επιστήμονες ή bloggers. Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν έναν από την υπάρχουσα ποικιλία μηχανισμών, ώστε να προσφέρουν ένα απτό δείγμα της αξιολόγησης που εφαρμόζουν, όπως για παράδειγμα ένα διακριτικό σήμα για τα διακρινόμενα blogs, με το οποίο επιτυγχάνεται, τόσο η επιβράβευση των αξιόλογων bloggers, όσο και η ενημέρωση του αναγνώστη, για τα αξιόπιστα blogs. Το σήμα αυτό είναι απλώς ένα εικονίδιο που τοποθετείται στο εγκεκριμένο blog αντιπροσωπεύοντας ένα είδος επαίνου. Τέτοια σήματα συνήθως απονέμονται ως βραβεία (όπως τα “Weblog Awards”  ή τα “MedBlog Awards”, ώστε να αποδοθεί μια ποικιλία διακρίσεων, όπως λ.χ. «το καλύτερο ομαδικό blog». «το περισσότερο πληροφοριακό blog», ή το «καλύτερο blog μεταφράσεων δημοσιευμένων ερευνών». Τα παραδοσιακά βραβεία με τα οποία τιμώνται τα blogs αποδίδονται από μια επιτροπή η οποία αφού ορίσει μια τελική ημερομηνία για την υποβολή των blogs που θέτουν υποψηφιότητα, τα αξιολογεί και στη συνέχεια ανακοινώνει τους νικητές στην ιστοσελίδα της. Οι νικητές στη συνέχεια μπορούν να κατεβάσουν το βραβείο που τους έχει αποδοθεί και να το αναρτήσουν στο blog τους. Κάτι τέτοιο μπορεί να είναι χρήσιμο για τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και να ενθαρρύνει τους bloggers, με την επιβράβευση συγκεκριμένων εμπνευσμένων δημοσιεύσεων , ή ως απόδειξη ότι το blog τους, πέρασε επιτυχώς τη δοκιμασία αξιολόγησής του, κατά τη χρονική περίοδο στην οποία κρίθηκε.

Η συγκέντρωση αυτών των διακρίσεων μπορεί να αποτελεί ένα δημόσιο και επίσημο τρόπο με τον οποίο τα πανεπιστημιακά ιδρύματα επιβραβεύουν και πιστοποιούν έναν blogger, ενώ παρέχουν εχέγγυα στον χρήστη ότι το blog ου επισκέπτεται συγκεντρώνει τα κριτήρια αξιολόγησής του από το πανεπιστημιακό ίδρυμα. Εν τούτοις, ενώ είναι αλήθεια ότι το σύστημα αυτό μπορεί να χαλκευθεί - με την τοποθέτηση του διακριτικού σήματος σε blog που στην πραγματικότητα δεν έχουν βραβευθεί- η δημοσίευση των διακριθέντων blogs στην σχετική ιστοσελίδα του πανεπιστημιακού ιδρύματος, λειτουργεί αποτρεπτικά, καθώς είναι δύσκολο να διαφύγει της προσοχής των πολυάριθμων επισκεπτών η εξαπάτηση, επί μακρόν.

Οι bloggers μπορούν επίσης να χρησιμοποιoύν, ειδικά σήματα με τα οποία αυτοπροσδιορίζεται η συνάφειά τους με το ακαδημαϊκό blogging. H ιστοσελίδα ResearchBlogging.org, για παράδειγμα, συγκεντρώνει και παρουσιάζει αυτομάτως μόνο τις δημοσιεύσεις που αφορούν στην κριτική των ερευνών η οποία διεξάγεται μεταξύ επιστημόνων του ίδιου κλάδου (Εικόνα 2; http://researchblogging.org//). Αυτό επιτυγχάνεται με την αναζήτηση στο σύνολο των μη πιστοποιημένων blogs, ενός κώδικα που ο blogger μπορεί να προσθέσει στο blog του. Η ιστοσελίδα προσφέρει επίσης ένα προαιρετικό εικονίδιο προκειμένου ο blogger να βοηθά τους επισκέπτες του να εντοπίσουν τις σχετικές δημοσιεύσεις. Από την έναρξη λειτουργίας της ιστοσελίδας τον Ιανουάριο του 2008, ResearchBlogging.org έχει εγκρίνει πάνω από 400 blogs που αφορούν στην επιστήμη. Για να συμπεριληφθεί στην ιστοσελίδα ένα blog θα πρέπει να αποδείξει στους διαχειριστές της ιστοσελίδας ότι περιέχει δημοσιεύσεις που πληρούν τα κριτήρια απόκτησης του ειδικού σήματος. Άπαξ και εγκριθεί το blog, εναπόκειται στον ιδιοκτήτη του να αποφασίσει σε ποιες από τις δημοσιεύσεις του, που ικανοποιούν τη σειρά των κριτηρίων που έχουν τεθεί, θα κάνει χρήση του εικονιδίου. Ο Dave Munger, πρόεδρος και συνιδρυτής της πρωτοβουλία, θεωρεί ότι το όλο project είναι σε μεγάλο βαθμό αυτορρυθμιζόμενο. Παρακινούνται να αναφέρουν περιπτώσεις που έχει γίνει καταχρηστική εφαρμογή του εικονιδίου και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ακόμη και η μόνιμη διαγραφή ενός blog. Αυτό συνέβη στην περίπτωση ενός αντιξελικτικού blog, που κατάφερε να εισδύσει στο σύστημα, χρησιμοποιώντας το ειδικό σήμα της ιστοσελίδας, ενώ δημοσίευε μη πιστοποιημένες μέσα από έλεγχο «μελέτες» πάνω στο δημιουργισμό. Ένας αναγνώστης ανέφερε την παραβίαση και μετά από επανεξέταση του blog από τoυς διαχειριστές, το blog αποκλείσθηκε την ιστοσελίδα ResearchBlogging.org. Αυτό αποδεικνύει ότι με λίγες τεχνικές γνώσεις, μερικές κατευθυντήριες γραμμές και ένα κοινό που συμμετέχει, το αυτορρυθμιζόμενο στυλ της μπλογκόσφαιρας μπορεί να αξιοποιηθεί, συμβάλλοντας στη δημιουργία νέων τρόπων προώθησης της επιστημονικής παραγωγής ενός πανεπιστημιακού τμήματος.

Σχεδόν όλα τα υπάρχοντα blogs έχουν δημιουργηθεί υιοθετώντας την προσέγγιση από κάτω προς τα πάνω, χωρίς δηλαδή να έχουν καθοδηγηθεί και τεθεί υπό την αιγίδα πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Αυτό μπορεί να αντανακλά την ελεύθερα διακινούμενη και αποκεντρωμένη φύση των blogs, αυτών καθαυτών. Όταν οι bloggers δημιουργούν πρώτα τις δικές τους πρωτοβουλίες και στη συνέχεια αναζητούν να αναγνωριστούν από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενώ εμπλέκονται σε ένα διάλογο για την επιστήμη με τους δικούς τους όρους, παράλληλα «δίνουν εξετάσεις» στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως και στους αναγνώστες και τους συνεργάτες τους, ώστε να τους πείσουν πως ο διάλογος αυτός είναι σημαντικός. Οι bloggers, ως μέρος μιας ακμάζουσας online επιστημονικής κοινότητας, διακρινόμενης για την πρωτοφανή συνδεσιμότητα, αμεσότητα, διαδραστικότητα και προσβασιμότητα, μπορούν να βοηθήσουν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να επωφεληθούν από ένα τόσο ισχυρό εργαλείο, για τη διάδοση της επιστημονικής πληροφορίας και τη διευκόλυνση του διαλόγου για την επιστήμη. Επιπροσθέτως τα blogs των πανεπιστημιακών τμημάτων, εκτός από την παροχή μιας γέφυρας επικοινωνίας ανάμεσα στην επιστημονική κοινότητα και το κοινό, μπορούν να διευκολύνουν τη συνεργασία μεταξύ επιστημόνων που χωρίζονται από αποστάσεις τόσο μικρές όσο μερικά τετράγωνα ή τόσο μεγάλες, όσο ο Ειρηνικός Ωκεανός. Πιστεύουμε ότι η ιδανική σχέση, είτε οι πρωτοβουλίες αυτές προέρχονται από μεμονωμένους bloggers, είτε από πανεπιστημιακά ιδρύματα, είναι αυτή στην οποία τα blogs χρησιμοποιούνται ως εργαστήρια παραγωγής ιδεών και forums για τη συζήτηση ακριβών, ενδιαφερόντων και σύγχρονων επιστημονικών πληροφοριών, με τα πανεπιστημιακά τμήματα να παρέχουν συνδέσμους μεταξύ των blogs και εγκυρότητα. Αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για ειλικρινείς και ανοικτόμυαλες συνομιλίες γύρω από κοινούς στόχους, τα blogs και τα πανεπιστημιακά τμήματα μπορούν να εργάζονται από κοινού για την πρόοδο της ποιότητας και την επέκταση της σφαίρας του εξελισσόμενου παγκόσμιου διαλόγου σε θέματα επιστήμης, στον οποίο όλοι συμμετέχουμε και από τον οποίο όλοι εξαρτώμεθα.

Συνεισφορά των συγγραφέων. Το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου συντάχθηκε από τους S.A.B. and N.J.A., με την παροχή σημαντικών ιδεών και επεξεργασίας από την T.C.S.

Αναφορές

1. Lenhart A, Fox S (2006) Bloggers: A portrait of the Internet's new storytellers. Pew Internet & American Life Project. Available: http://www.pewinternet.org/PPF/r/186/report_display.asp. Accessed 27 August 2008.

2. Bonetta L (2007) Scientists enter the blogosphere. Cell 129: 443–445. Find this article online

3. Lolle SJ, Victor JL, Young JM, Pruitt RE (2005) Genome-wide non-mendelian inheritance of extra-genomic information in Arabidopsis. Nature 434: 505–509. Find this article online

4. Cartwright R (2005) Existence of RNA genome or fertility selection? De Rerum Natura. Available: http://www.dererumnatura.us/archives/2005/03/existance_of_rn.html. Accessed 27 August 2008.

5. Comai L, Cartwright R (2005) A toxic mutator and selection alternative to the non-mendelian RNA cache hypothesis for hothead reversion. Plant Cell 17: 2856–2858. Find this article online

6. Pielke R Jr, Wigley T, Green C (2008) Dangerous assumptions. Nature 452: 531–532. Find this article online

7. Pielke R Jr (2008) Climate predictions and observations. Nat Geosci 1: 206.

8. Lenhart A, Madden M (2005) Teen content creators and consumers. Available: http://www.pewinternet.org/ppf/r/166/report_display.asp. Accessed 28 August 2008.