Περιβάλλον και ποδόσφαιρο στα καμμένα

Συντάχθηκε απο τον/την ΒΙΟΗΘΙΚΟΣ

Τετάρτη, 18 Ιούνιος 2008 06:33

Πριν αναπτύξουμε τις σκέψεις μας θα θέλαμε να ευχηθούμε καλό ξεκίνημα στη νέα «εξελιγμένη» μορφή αυτού του ιστοτόπου. Πολλοί είχαν στενοχωρηθεί με τη «στασιμότητα» των τελευταίων μηνών με φόντο τα καμμένα.

Χαιρόμαστε που αυτή τη στιγμή βλέπουμε την «ανάκαμψη» και την «αναγέννηση».
Καλή συνέχεια λοιπόν και καλή δύναμη στους συντελεστές και κυρίως στον «hfr» που είναι η «ψυχή» ή καλύτερα «ο πυρήνας» αυτού του εγχειρήματος.
Ας προχωρήσουμε όμως στο θέμα μας:

Πρέπει να το δηλώσουμε ξεκάθαρα (αν και δεν είναι της μόδας)…
Δεν ενδιαφερόμαστε για το περιβάλλον!
Αδιαφορούμε για το τι θα συμβεί στα παιδιά μας.
Δεν μας καίγεται καρφί ούτε για το τι θα πάθουμε εμείς μετά από 10-20-30 χρόνια.
Αν θα αρρωστήσουμε από καρκίνο, αν θα ταλαιπωρούμαστε από αλλεργίες, αν θα έχουμε Αλτσχάϊμερ και δεν θα καταλαβαίνουμε τίποτα.
Τώρα να περνάμε καλά. Ασε τους άλλους να τρέχουν.
Αφού στην Ελλάδα κυριαρχεί «η αρπαχτή και τα λαμόγια» τι θέλουμε εμείς;
Ας μας αποχαυνώνουν η τηλεόραση και τα άλλα μέσα ΜΜΕ. Ας μας δίνουν υποσχέσεις οι κυβερνώντες που ποτέ δεν πρόκειται να υλοποιηθούν.
Τι και αν γίνονται εκδηλώσεις και δηλώσεις για την προστασία των βιοτόπων.
Τι και αν γίνονται σεμινάρια και ημερίδες για το περιβάλλον από κρατικούς και άλλους φορείς.
Τι και αν ακόμα φιλοξενούνται κάποια ενδιαφέρονται άρθρα στον τύπο.
Δε μας αφορούν. Όπως δε μας αφορούν και οι αυξήσεις των τιμών στα είδη ανάγκης ή το «ξεπούλημα».
Θα χαρούμε περισσότερο αν «η ομάδα μας» πάρει το πρωτάθλημα παρά αν μειωθούν οι τιμές σε κάποια προϊόντα βασικής ανάγκης (αυτό που με ανησυχεί δε είναι ότι πρόσφατα είδα κατοίκους χωρών της Αφρικής να πανηγυρίζουν γιατί μια Αγγλική ομάδα κατέκτησε το Champions League!!! και σκέφτηκα ότι κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με μας).
Λυπηθήκαμε που αποκλείστηκε η εθνική μας ομάδα του ποδοσφαίρου από το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα αλλά κανείς δεν ανησύχησε που οι υπουργοί Εργασίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης ψήφισαν την εφαρμογή 65-70 ωρών εργασίας την εβδομάδα.
Αγωνιούμε και βομβαρδιζόμαστε από τα ΜΜΕ αν θα βρεθεί ο δολοφόνος γνωστού ηθοποιού ή αν θα επιτραπεί τελικά να παντρεύονται τα άτομα ίδιου φύλου, αλλά πολύ λίγο μας απασχολεί ότι στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη έχουμε τους χαμηλότερους μισθούς και βρισκόμαστε στην κορυφή στις τιμές προϊόντων βασικής ανάγκης ή στην τιμή της βενζίνης.
Ούτε οι κλέφτες μας ενδιαφέρουν (όταν πρόκειται για δημόσιο και όχι για το δικό μας χρήμα). Μπορεί και να τους συμπαθήσουμε (δεν θα ξεχάσω τον έρανο που είχε γίνει σε δήμο της Αττικής για τον απατεώνα πρόεδρο ποδοσφαιρικής ομάδας ώστε να μη κλειστεί στη φυλακή).
Εχουμε χάσει το μέτρο.

Τι μας αφορά αν δεν έχουμε εκπληρώσει τους στόχους και τις υποχρεώσεις μας απέναντι στο πρωτόκολλο του Κυότο και είμαστε υποχρεωμένοι να περιορίσουμε την αύξηση των εκπομπών ρύπων του θερμοκηπίου. Θα βρούμε τρόπο να το ξεπεράσουμε. Άλλωστε πολλές φορές «οι μετρήσεις» είναι σχετικές…
Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Σαν Έλληνες έχουμε φιλότιμο. Δεν έχουμε χάσει όλοι (ακόμη) την ανθρωπιά μας (αν και προσπαθούν πολλοί για το αντίθετο).
Πόσοι έδωσαν υλικό και χρήματα (ακόμα και από το υστέρημά τους) για τους πληγέντες από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού.
Ξέρετε που πήγαν τα χρήματα;
Παραθέτουμε απόσπασμα από το Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 29/ 04 / 08 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, είχε συνεργασία με τον Πρόεδρο του Ταμείου Αρωγής Πυρόπληκτων για τη διάθεση πιστώσεων στο πλαίσιο αποκατάστασης του δασικού χώρου των πυρόπληκτων περιοχών.
Από το Ταμείο Αρωγής Πυρόπληκτων, κατανεμήθηκε ποσό 4.500.000 ευρώ με το οποίο εξοφλούνται όλες οι υποχρεώσεις στους υλοτομικούς συνεταιρισμούς και στους υλοτόμους για το μεγάλο αντιδιαβρωτικό - αντιπλημμυρικό έργο που εκτέλεσαν στις πυρόπληκτες περιοχές το φθινόπωρο του 2007.
Με απλά λόγια τα χρήματα που δοθήκαν το καλοκαίρι του 2007 για τις ανάγκες των πυροπαθών διατέθηκαν για τη μισθοδοσία δασικών υπαλλήλων που ήταν απλήρωτοι.
Ισως δεν είναι λάθος να πληρωθούν οι άνθρωποι που δούλεψαν αλλά γιαυτό δόθηκαν τα χρήματα; Δεν υπάρχει όμως εδώ ένα ηθικό τουλάχιστον ζήτημα;
Τι θα κάνουμε;
Θα γίνουμε τελικά και εμείς αδιάφοροι;
ή θα πρέπει να «απομονώσουμε, να δημοσιοποιήσουμε, να δώσουμε κόκκινη κάρτα» σε κάποιους «αρμόδιους» που μας εμπαίζουν και μας χρησιμοποιούν;

Π.Κ.

www.biology4u.gr

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΔΙΚΤΥΟ-ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ