Τον προηγούμενο μήνα το Ινστιτούτο Blacksmith ανακοίνωσε τον κατάλογο με τις 10 πλέον ρυπασμένες περιοχές του πλανήτη.
Ο κατάλογος των περιοχών αυτών συντάσσεται από μια αρμόδια επιστημονική επιτροπή που αξιολογεί τις προτάσεις που τις υποβάλλονται στη βάση καθορισμένων κριτηρίων (έκταση της ρύπανσης, ο πληθυσμός που πλήττεται, η σοβαρότητα της επίδρασής της στη δημόσια υγεία, το είδος ρύπου, κ.α.).
Μετά τη σύνταξη του καταλόγου το Ινστιτούτο Blacksmith, που αποτελεί ένα διεθνή μη κυβερνητικό επιστημονικό οργανισμό, κινητοποιεί διεθνείς οργανισμούς, κυβερνήσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις και επιστήμονες, για την εξασφάλιση επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής υποστήριξης προς τις κυβερνήσεις των περιοχών που έχουν επιλεγεί, ώστε να αντιμετωπίσουν το περιβαλλοντικό πρόβλημα από το οποίο πλήττονται.
Ο κατάλογος του 2006 περιλαμβάνει τις εξής περιοχές:
ΚΑΜΠΓΟΥΕ (ΖΑΜΠΙΑ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 250.000 Τύπος ρύπου: Μόλυβδος, Κάδμιο Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Η Κάμπγουε είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ζάμπια και βρίσκεται 150 χλμ βορείως της πρωτεύουσας Λουζάκα. Τα επίπεδα των μετάλλων στο αίμα των παιδιών της περιοχής είναι 5 με 10 φορές μεγαλύτερα από τα επιτρεπόμενα που ορίζει το Αμερικανικό Γραφείο Προστασίας Περιβάλλοντος. Η Κάμπγουε είναι η μία από τις έξη πόλεις που βρίσκονται στην περιοχή Copperbelt μια περιοχή πλούσια σε ορυκτά μεταλλεύματα στην οποία το 1902 η ανακάλυψη κοιτασμάτων μολύβδου, οδήγησε στη δημιουργία πολλών μεταλλείων και επίσης μονάδων επεξεργασίας του εξορυσσόμενου μεταλλεύματος. Το μετάλλευμα  περιείχε θειούχα, πυριτικά, ανθρακικά άλατα του Μολύβδου, καθώς και οξείδιά του. Η ανεξέλεγκτη εξορυκτική δραστηριότητα και οι διεργασίες καθαρισμού του μεταλλεύματος με τήξη συνεχίστηκε ως το 1994, οπότε οι εργασίες στην περιοχή σταμάτησαν. Όμως άφησαν πίσω τους μια πόλη της οποίας το έδαφος και το νερό έχει υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων που περιέχονταν στην σκόνη και την σκουριά οι οποίες απελευθερώνονταν κατά την εξόρυξη και τις διαδικασίες καθαρισμού του μεταλλεύματος. Οι συγκεντρώσεις μολύβδου που έχουν καταγραφεί κυμαίνονται στα 2400 mg/kg ενώ σε μια μελέτη έχει ανιχνευθεί στο έδαφος διασπορά Μολύβδου, Καδμίου, Χαλκού και Ψευδαργύρου σε έκταση μεγαλύτερη από τα 20 km από την περιοχή εξόρυξης και κατεργασίας του μεταλλεύματος. Η ρύπανση του εδάφους και για τα τέσσερα μέταλλα είναι υψηλότερη από τα επιτρεπόμενα όρια που καθορίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Ενδεικτικά, ενώ τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια μολύβδου στο αίμα, στις ΗΠΑ είναι μικρότερα από τα 10 μg/dl και η υπέρβαση των 20 μg/dl είναι ικανή να προκαλέσει οξεία δηλητηρίαση (με μυϊκούς σπασμούς, βλάβη των νεφρών, διάρροια κ.α.), ενώ συγκεντρώσεις πάνω από 120 μg/dl, μπορούν να αποβούν θανατηφόρες, τα μέσα επίπεδα μολύβδου στο αίμα των παιδιών του Κάμπγουε κυμαίνονται μεταξύ των 50 και 100 μg/dl. Tα παιδιά που παίζουν στους σωρούς σκουριάς που έχουν αποτεθεί στην περιοχή και οι νεαροί άνδρες, που αναζητούν στα παλιά ορυχεία υπολείμματα μετάλλων είναι οι περισσότεροι ευεπίφοροι από τους κατοίκους της περιοχής, στην πρόσληψη του Μολύβδου.  Η κατάσταση επιβαρύνεται και από την ύπαρξη μιας υδάτινης οδού που διασχίζει την πόλη και το οποίο στο παρελθόν χρησιμοποιείτο για την απομάκρυνση των παραπροϊόντων της επεξεργασίας του μεταλλεύματος από τα εργοστάσια. Επειδή η πρόσβαση σε αυτό είναι ελεύθερη, πολλά παιδιά συνεχίζουν να λούζονται με το νερό του. Ταυτόχρονα η πρόσληψη του μολύβδου γίνεται και με την εισπνοή της σκόνης που τον περιέχει και έχει κατακαθίσει σε όλη την περιοχή. Διαδικασία καθαρισμού: Παρά τις δεκαετίες ρύπανσης που έχουν μεσολαβήσει η διαδικασία καθαρισμού βρίσκεται ακόμη στην αρχή της. Το πρώτο βήμα που έχει γίνει είναι η ενημέρωση των κατοίκων για τους κινδύνους της πρόσληψης Μολύβδου και η εκπαίδευση τους, ώστε να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα (λ.χ. πλύσιμο των τροφίμων και των μαγειρικών σκευών, αποφυγή από τα παιδιά των χώρων στους οποίους υπάρχουν συσσωρεύσεις σκουριάς) για τον περιορισμό της. Επίσης είναι αναγκαία η μετεγκατάσταση των κατοίκων της πόλης που ζουν σε ιδιαίτερα επιβαρυμένες περιοχές. Το Ινστιτούτο Blacksmith έχει συμβάλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος δημιουργώντας μια τοπική επιτροπή που παρέχει πρακτικές συμβουλές και ιατρικές υπηρεσίες στους κατοίκους. Επίσης με τις ενέργειές του και τις ενέργειες των τοπικών παραγόντων, η Παγκόσμια Τράπεζα ενέκρινε τη χρηματοδότηση των διαδικασιών καθαρισμού με 20 εκατομμύρια δολλάρια. Η μελέτη για την αποκατάσταση έχει ολοκληρωθεί και προβλέπεται να αρχίσει να υλοποιείται το 2007. ΛΑ ΟΡΟΓΑ (ΠΕΡΟΥ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 35.000 Τύπος ρύπου: Μόλυβδος, Χαλκός, Ψευδάργυρος, Διοξείδιο του Θείου. Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Από το 1922 οι κάτοικοι της Λα Ορόγια, που είναι μια πόλη μεταλλωρύχων των Περουβιανών Άνδεων, πλήττονται από τα τοξικά απόβλητα του εργοστασίου επεξεργασίας του μεταλλεύματος που είναι εγκατεστημένο εκεί. Το εργοστάσιο, ιδιοκτησία της εταιρείας Doe Run που εδρεύει στο Μισούρι, ευθύνεται για τις επικίνδυνα υψηλές συγκεντρώσεις Μολύβδου οι οποίες έχ ουν ανιχνευθεί στο 90% των παιδιών της πόλης. Σύμφωνα με μελέτες του Υπουργείου Υγείας του Περού, ο ιδιαιτέρως επικίνδυνος Μόλυβδος για τη διανοητική ανάπτυξη των παιδιών, ανιχνεύεται σε 3πλάσια ποσοστά από τα μέγιστα επιτρεπόμενα κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ( 33,6 μg/dl, αντί των 10 μg/dl στα παιδιά ηλικίας μεταξύ 6 μηνών και 10 ετών). Παρομοίως οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του θείου είναι δεκαπλάσιες των ανώτερων επιτρεπομένων από τον ΠΟΥ, κάτι που πιστοποιείται και από την καταστροφή της βλάστησης της περιοχής, εξαιτίας της όξινης βροχής. Προς το παρόν η έκταση της ρύπανσης στο έδαφος δεν έχει εκτιμηθεί και επίσης δεν έχει ακόμη αποφασιστεί κανένα σχέδιο περιορισμού των εκπομπών των ρύπων. Ωστόσο υπάρχουν πολυάριθμες μελέτες για τις πηγές και την έκταση της ρύπανσης του εδάφους από το Μόλυβδο και άλλα μέταλλα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται το Αρσενικό και το Κάδμιο. Όμως οι περισσότερες από αυτές εστιάζουν στην υπαίθρια ρύπανση και αγνοούν την εσωτερική ατμοσφαιρική ρύπανση για την οποία δεν υπάρχουν στοιχεία. Διαδικασία καθαρισμού: Προς το παρόν δεν έχει υπάρξει κανένας σοβαρός περιορισμός της δραστηριότητας της εταιρείας Doe Run στην πόλη που χαρακτηρίζεται ως μια από τις πόλεις του Περού, που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αντιθέτως το 2004 η εταιρεία εξασφάλισε την επέκταση για 4 χρόνια, της υπάρχουσας (και αναποτελεσματικής) διαχείρισης των εκπομπών του εργοστασίου της. Ωστόσο διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις ασκούν ισχυρές πιέσεις στην κυβέρνηση και την εταιρεία, για την ανάληψη αποτελεσματικών στρατηγικών αντιμετώπισης της ρύπανσης.
ΛΙΝΦΕΝ (ΚΙΝΑ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 200.000 Τύπος ρύπου: Αιωρούμενα σωματίδια, Μόλυβδος, μονοξείδιο του Άνθρακα, οξείδια Αζώτου, PM-2,5, PM-10, Οξείδια Θείου, Πτητικές οργανικές ενώσεις, Αρσενικό, Μόλυβδος. Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Η πόλη βρίσκεται στην επαρχία Shanxi που αποτελεί την καρδιά της τεράστιας και επεκτεινόμενης βιομηχανίας άνθρακα της Κίνας, καθώς καλύπτει τα 2/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας. Το Λίνφεν είναι μεταξύ των περισσότερο ρυπασμένων πόλεων της επαρχίας και έχει γίνει στο παρελθόν θέμα της παγκόσμιας ειδησεογραφίας, εξαιτίας των ακραίων επεισοδίων ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τα οποία πλήττεται. Η ανάγκη της Κίνας για περισσότερη ενέργεια έχει επιτρέψει τη λειτουργία παράνομων και ανεξέλεγκτων ορυχείων στην περιοχή, αλλά και χαλυβουργείων και εργοστασίων καθαρισμού της πίσσας. Οι δραστηριότητες αυτές εκτός της ρύπανσης καταναλώνουν και τεράστια ποσά νερού, με αποτέλεσμα η περιοχή να έχει καταστεί άνυδρη και τελείως ακατάλληλη για καλλιέργεια. Προκειμένου μάλιστα να καλυφθούν οι ανάγκες της βιομηχανίας για νερό, οι κάτοικοι όλης της επαρχίας υδρεύονται ωρισμένες μόνο ώρες της ημέρας. Οι εκθέσεις των αρμόδιων υπηρεσιών της Κίνας αναγνωρίζουν την έκταση του προβλήματος καθώς χαρακτηρίζουν το Λίνφεν ως την κινεζική πόλη με την χειρότερη ποιότητα αέρα. Οι κάτοικοι του  Λίνφεν υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω της ρύπανσης. Οι βρογχίτιδες, οι καρκίνοι του πνεύμονα και τα περιστατικά δηλητηρίασης παιδιών από το Μόλυβδο, αποτελούν συχνότατα προβλήματα υγείας των κατοίκων της πόλης, ενώ ένας αυξανόμενος αριθμός θανάτων, αποδίδεται στο υψηλά επίπεδα διοξειδίου του θείου που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα. Στο μεταξύ διαπιστώθηκε η ύπαρξη μιας ακόμη επιδημικής νόσου της Αρσενίκωσης, που οφείλεται στην πόση νερού που περιέχει υψηλά επίπεδα Αρσενικού. Μεταξύ των συμπτωμάτων που προκαλεί η μακροχρόνια έκθεση στο τοξικό μέταλλο περιλαμβάνονται τα έλκη του δέρματος, αγγειακά νοσήματα, υπέρταση, γάγγραινα και υψηλός κίνδυνος για καρκίνο. Σε μια μελέτη για το πόσιμο νερό της επαρχίας, βρέθηκε ότι το 52% από αυτό είναι επισφαλές για την υγεία των κατοίκων. Η διαπίστωση αυτή οδήγησε την κινεζική κυβέρνηση να παραδεχτεί ότι ο ένας στους πέντε πολίτες της, δεν έχει πρόσβαση σε νερό ασφαλούς ποιότητας. Η πηγή των προβλημάτων αυτών βρίσκεται στην ανάγκη της Κίνας να συνεχίζει να διατηρεί τα υψηλά επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης, ως ανερχόμενη οικονομία, στηριζόμενη στη βιομηχανία του άνθρακα, του χάλυβα και της πίσσας. Τα προβλήματα όμως αυτά επιτείνονται και εξαιτίας της διαφθοράς στα ανώτερα κλιμάκια της διοίκησης, η οποία δωροδοκείται από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ώστε να υποκύπτει στις πιέσεις τους. Διαδικασία καθαρισμού: Επί του παρόντος δεν είναι διαθέσιμα στοιχεία που να δείχνουν την πρόοδο που έχει συντελεστεί στη διαδικασία καθαρισμού. Η Παγκόσμια Τράπεζα επισημαίνει ότι οι 16 από τις 20 περισσότερο ρυπασμένες πόλεις του κόσμου, βρίσκονται στην Κίνα.
ΜΑΙΛΟΥ-ΣΟΥ (ΚΙΡΓΙΣΤΑΝ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 23.000 άμεσα, εκατομμύρια δυνητικά. Τύπος ρύπου: Ραδιενεργό Ουράνιο, προϊόν εξορυκτικής δραστηριότητας. Ακτινοβολία Γ μεταξύ των 100-600 μR/hr, βαρέα μέταλλα, κυανιούχα. Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Στην περιοχή υπάρχουν 23 εναποθέσεις προϊόντων εξόρυξης και 13 εναποθέσεις υπολειμμάτων πετρωμάτων που είναι διάσπαρτες σε όλη την περιοχή, η οποία στην πρώην Σοβιετική ένωση, αποτελούσε την έδρα της παραγωγής Ουρανίου. Στο διάστημα από το 1946 ως το 1968 οι εγκαταστάσεις του Μααλού παρείχαν περισσότερους από 10.000 μετρικούς τόννους μεταλλεύματος Ουρανίου, από τους οποίους κατασκευάστηκε και η πρώτη σοβιετική ατομική βόμβα. Σήμερα έχουν απομείνει 1,96 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ραδιενεργών υπολειμμάτων που απειλούν ολόκληρη την κοιλάδα Ferghana, μια από τις πλέον γόνιμες και πυκνοκατοικημένες περιοχές της Κεντρικής Ασίας. Εξαιτίας της έντονης σεισμικής δραστηριότητας της περιοχής, εκατομμύρια κατοίκων κινδυνεύουν από την πιθανότητα διαρροής των ραδιενεργών αποβλήτων. Γενικώτερα οι φυσικοί κίνδυνοι, όπως οι σεισμοί, οι καθιζήσεις εδαφών και οι κατολισθήσεις, σε συνδυασμό με τη θέση και την κακή διαχείριση των σωρών των αποβλήτων, αυξάνουν τους κινδύνους για την έκθεσή τους στο έδαφος της περιοχής ή τη διασπορά τους στους γειτονικούς ποταμούς.  Οι φόβοι για ένα τέτοια ενδεχόμενα επιβεβαιώθηκαν το 2002 όταν μια κατολίσθηση ραδιενεργού λάσπης ανέκοψε την ροή του ποταμού Μαιλού. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους η εφημερίδα Obschestvenny Reiting ανέφερε ότι 300.000 κυβικά μέτρα υλικού αποβλήτων διοχετεύθηκαν στον ποταμό, εξαιτίας μιας άλλης κατολίσθησης. Τα γεγονότα αυτά θα μπορούσαν ενδεχομένως να ρυπάνουν το νερό από το οποίο υδρεύονται εκατοντάδες χιλιάδων ανθρώπων που ζουν στην κοιλάδα Ferghana, την οποία μοιράζονται το Κυργιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Τατζικιστάν. Ο ελλιπής σχεδιασμός και η ατελής διαχείριση των περιοχών στις οποίες έχουν εναποτεθεί τα απόβλητα, επιτρέπουν μέσω της επιφανειακής απορροής τη μεταφορά τους στις γειτονικές περιοχές. Έρευνες έχουν αποκαλύψει ομάδες πληθυσμού που έχουν λάβει πολύ υψηλές δόσεις Ραδονίου, ίσως λόγω της χρησιμοποίησης των υδάτων των απορροών στις γεωργικές δραστηριότητες. Διάφορες μελέτες που έχουν γίνει για την εκτίμηση των κινδύνων που θα μπορούσαν να προκληθούν από φυσικές καταστροφές, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες για περιβαλλοντική ρύπανση μεγάλης εκτάσεως. Το 1999 μια μελέτη του Ινστιτούτου Ογκολογίας και Ραδιο-οικολογίας απεκάλυψε ότι μερικές μορφές καρκίνου παρουσιάζονται με διπλάσια πιθανότητα στο Μαιλού, σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας. Διαδικασία καθαρισμού: Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα για την ελαχιστοποίηση της έκθεσης των ανθρώπων, του ζωικού κεφαλαίου, της πανίδας και της χλωρίδας του ποταμού, στο ραδιενεργό ουράνιο των αποβλήτων. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει απομόνωση των ραδιενεργών αποβλήτων, βελτίωση της διαχείρισης του εθνικού συστήματος πρόληψης καταστροφών, συστήματα καταγραφής της ρύπανσης, έγκαιρης ειδοποίησης κ.α. Το συνολικό κόστος του προγράμματος ανέρχεται στα 11,76 δολλάρια ΗΠΑ, από τα οποία τα 6,9 έχουν δοθεί από την ένωση διεθνούς αναπτύξεως.
ΝΟΡΙΛΣΚ (ΡΩΣΣΙΑ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 134.000 Τύπος ρύπου: Ατμοσφαιρική ρύπανση, Στρόντιο-90, Καίσιο-137, Διξείδιο του Θείου, βαρέα μέταλλα (Νικέλιο, Χαλκός, Κοβάλτιο, Μόλυβδος, Σελήνιο) οξείδια Αζώτου και Άνθρακα, φαινόλες, υδρόθειο. Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Το Νόριλσκ της Σιβηρίας. που είναι η βορειότερη μεγάλη πόλη της Ρωσσίας και η δεύτερη σε πληθυσμό μετά το Μουρμάνσκ, ιδρύθηκε το 1935, ως στρατόπεδο συγκέντρωσης κρατουμένων Σύμφωνα με μελέτες αποτελεί μια από τις πλέον ρυπασμένες περιοχές της Ρωσσίας. Το χιόνι που πέφτει είναι μαύρο, ο αέρας έχει τη χαρακτηριστική γεύση του Θείου και ο μέσος όρος ζωής, είναι 10 χρόνια μικρότερος από αυτόν της υπόλοιπης Ρωσσίας. Στην πόλη είναι εγκατεστημένο το μεγαλύτερο βιομηχανικό συγκρότημα επεξεργασίας βαρέων μετάλλων του κόσμου. Εξαιτίας της δραστηριότητας αυτής, που άρχισε στη δεκαετία του 1930, η περιοχή αναδείχθηκε στο μεγαλύτερο παραγωγό Νικελίου παγκοσμίως. Ετησίως απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα περισσότερα από 4 εκατομμύρια τόννοι Καδμίου, Χαλκού, Μολύβδου, Νικελίου, Αρσενικού και Ψευδαργύρου. Σήμερα η εξόρυξη και η διαδικασία τήξης του μεταλλεύματος έχει περάσει στα χέρια μιας ιδιωτικοποιημένης εταιρείας, η οποία παράγει το 1/3 του παγκοσμίως παραγόμενου νικελίου. Η περιοχή λόγω της θέσης της  (αρκτικός κύκλος) δεν έχει μελετηθεί επαρκώς από την άποψη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της βιομηχανικής δραστηριότητας. Ωστόσο μια μελέτη του 1999 αναφέρει ότι ανιχνεύθηκαν υψηλά επίπεδα Χαλκού και Νικελίου στο έδαφος, σε μια έκταση που ξεπερνά τα 60 km. Περισσότερα από τα μισά δείγματα ατμοσφαιρικού αέρα της περιοχής, δείχνουν ότι οι κάτοικοί της έχουν εκτεθεί σε επίπεδα ρύπανσης για τα μέταλλα αυτά μεγαλύτερα από τα ανώτερα επιτρεπτά. Σε μια άλλη μελέτη του 1995 αποκαλύπτεται ότι η μεγάλη συχνότητα νοσημάτων του αναπνευστικού στα παιδιά συνδέεται με την ατμοσφαιρική ρύπανση στην περιοχή. Επίσης έχει διαπιστωθεί ότι τα παιδιά της περιοχής που ζουν κοντά στα εργοστάσια επεξεργασίας χαλκού παρουσιάζουν διπλάσια συχνότητα νοσημάτων των αυτιών, της μύτης και λαιμού, από τα παιδιά που ζουν μακρύτερα. Επίσης τα παιδιά που ζουν κοντά στο εργαστάσιο επεξεργασίας νικελίου αρρωσταίνουν 1,5 φορά παραπάνω από τα παιδιά που ζουν μακρύτερα. Προβλήματα όμως έχουν διαπιστωθεί και στην κύηση, ιδιαίτερα στο τελευταίο μισό της, ενώ είναι αυξημένος και ο αριθμός των πρόωρων γεννήσεων στο Νόριλσκ. Η θνησιμότητα εξαιτίας αναπνευστικών νοσημάτων στα παιδιά του Νόριλσκ φθάνει το 15,8%, ποσοστό πολύ υψηλώτερο από το αντίστοιχο ποσοστό στην υπόλοιπη Ρωσσία. Ας σημειωθεί επίσης ότι από το 1990 η πόλη είναι κλειστή στις επισκέψεις αλλοδαπών, κάτι που εντάσσει το Νόριλσκ στις 90 ρωσσικές πόλεις στις οποίες εξακολουθούν να ισχύουν τα μέτρα της παλαιάς σοβιετικής μυστικοπάθειας. Διαδικασία καθαρισμού: Πολλές ομάδες που στηρίζονται σε διεθνείς χορηγίες ενδιαφέρονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Την δεκαετία του 1980 επιχειρήθηκε η οικοδόμηση μονάδων αφαίρεσης της σκόνης και των τοξικών αερίων. Οι τεχνολογίες που χρησιμοποιήθηκαν βοήθησαν στον περιορισμό της ρύπανσης από τα θειικά, όμως η επιβάρυνση στα δάση και οι υψηλές συγκεντρώσεις μετάλλων, εξακολουθούν να αποτελούν ένα σημαντικό πρόβλημα.
ΝΤΖΕΡΖΙΝΣΚ (ΡΩΣΣΙΑ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 300.000 Τύπος ρύπου: Χημικά και τοξικά παραπροϊόντα του Ψυχρού Πολέμου στα οποία συμπεριλαμβάνοντα χημικά όπλα (Σαρίν, άεριο VX, φωσγένιο, διοξίνες, αέριο μουστάρδας, Λεβισίτης) και επίσης μόλυβδος. Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Στην πόλη που αποτελεί σημαντικό κέντρο της ρωσσικής χημικής βιομηχανίας ο μέσος όρος ζωής είναι τα 42 και τα 47 χρόνια για τους άνδρες και τις γυναίκες αντίστοιχα. Μέχρι το τέλος τυ Ψυχρού Πολέμου, η πόλη αποτελούσε την κύρια πηγή χημικών όπλων. Σύμφωνα με στοιχεία στο διάστημα 1930-1998 στο Νόριλσκ απελευθερώθηκαν 300.000 τόννοι χημικών αποβλήτων. Από αυτούς περίπου 1 90 τόννοι διοχετεύθηκαν στα υπόγεια ύδατα, με αποτέλεσμα τη μετατροπή τους σε μια λευκή λάσπη με μεγάλη περιεκτικότητα σε διοξίνες και φαινόλες, σε ποσοστά ...17 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερα από τα ασφαλή όρια. Η πόλη υδρεύεται από τους ίδια υδροφόρα στρώματα στα οποία τα χημικά απόβλητα είχαν απελευθερωθεί στο παρελθόν. Τώρα που πολλές από τις παλιές βιομηχανίες δεν λειτουργούν πλέον η στάθμη του υπόγειου ύδατος και η στάθμη του νερού στο κανάλι έχει ανέβει, κάτι που μπορεί να διοχετεύσει το Αρσενικό, τον Υδράργυρο, τον Μόλυβδο και τις διοξίνες στη λεκάνη απορροής του ποταμού Οκα, από τον οποίο υδρεύεται η γειτονική πόλη Νίζνυ Νοβγκόροντ. Παρά τις βαρειές συνέπειες για την υγεία το ένα τέταρτο των κατοίκων της πόλης συνεχίζει να εργάζεται στα εργοστάσια της περιοχής. Σύμφωνα με το BBC το πλέον ευαίσθητο τμήμα του πληθυσμού είναι η νέα γενιά. Στο νεκροταφείο της πόλης μπορεί να διαπιστώσει κανείς ένα μεγάλο αριθμό τάφων α νθρώπων ηλικίας μικρότερης των 40 ετών. Σε μια αναφορά του 2003 αναφέρεται ότι το τάχος των θανάτων ξεπερνά κατά 2,5 φορές το τάχος των γεννήσεων και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί. Οι διοξίνες που έχουν παραχθεί ως παραπροϊόν της παραγωγής χλωρίου και έχουν απελευθερωθεί στο νερό, είναι ικανές να προκαλέσουν καρκίνο, ακόμη και σε ελάχιστες δόσεις. Διαδικασία καθαρισμού: Μετά την υποστήριξη ενός ερευνητικού προγράμματος στην περιοχή το 2004 το ινστιτούτο Βlacksmith σε συνεργασία με την τοπική κυβέρνηση, χρηματοδότησε την εγκατάσταση συστημάτων καθαρισμού του ύδατος στην Πύρα (πληθυσμός 4.000 κάτοικοι) και στην Γκαρίβολβκα, που αποτελούν περιοχές στις οποίες αν και τα υπόγεια ύδατα είναι σοβαρά ρυπασμένα, αποτελούν τη μοναδική πηγή πόσιμου ύδατος. Επιπροσθέτως το ινστιτούτο έχει χρηματοδοτήσει τη λειτουργία μιας τοπικής επιτροπής η οποία σε συνεργασία με τις αρχές της πόλης Νίζνυ Νοβγκόροντ και τη μη κυβερνητική οργάνωση DRONT, εκπονεί ένα σχέδιο μετριασμού της ρύπανσης και αποκατάστασης των προβλημάτων σε ολόκληρη την περιοχή. Το 2004 η τοπική κυβέρνηση ολοκλήρωσε μια αρχική μελέτη της έκτασης που έχει το πρόβλημα της ρύπανσης των υπόγειων υδάτων και επανεξέτασε τα σχέδια για τη μεταφορά νερού στις περιοχές Πύρα και Γκαρίβολβκα, ώστε να σταματήσει η ύδρευσή τους, από τα επιβεβαρυμένα υπόγεια ύδατα.
ΡΑΝΙΠΕΤ (ΙΝΔΙΑ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 3.500.000  Τύπος ρύπου: Απόβλητα βυρσοδεψείας στα οποία συμπεριλαμβάνονται το εξασθενές χρώμιο και αζωχρωστικές. Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Το Ρανιπέτ βρίσκεται 160 km βόρεια του Τσένναϊ, της τέταρτης μεγαλύτερης κατοικημένης περιοχής στην Ινδία. Αν και η πόλη δεν έχει μεσαίο μέγεθος πληθυσμού, το περιβαλλοντικό πρόβλημά της απειλεί και τη γειτονική πόλη Βελλόρε. Στο Ρανιπέτ λειτούργησε ένα εργοστάσιο παραγωγής χρωμικού νατρίου, και σκόνης βασικού θειϊκού χρωμίου, που χρησιμοποιείται ως δεψική ύλη. Η επιτροπή ελέγχου της ρύπανσης Tamil Nadu (TN PCB) υπολογίζει ότι στις δύο δεκαετίες λειτουργίας του εργοστασίου 1,5 εκατομμύρια τόννοι στερεών αποβλήτων, έχουν συσσωρευτεί σε ύψος 5 μέτρων σε μια έκταση 20.000 τετραγωνικών μέτρων. Η ρύπανση του εδάφους και των υπόγειων υδάτων από τα υγρά απόβλητα της βιομηχανίας αλλά και την επιφανειακή απορροή των στερεών αποβλήτων έχει επηρεάσει την υγεία, τις διαθέσιμες πηγές τροφής χιλιάδων ανθρώπων. Σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου από το εργοστάσιο, οι πηγές υδροδότησης (φρεάτια, αντλίες) έχουν εγκαταληφθεί εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας του νερού σε χρώμιο.  Επίσης στην ίδια περιοχή η καλλιεργήσιμη γη έχει καταστεί ακατάλληλη. Υπάρχουν φόβοι ότι αν η ρύπανση δεν ελεγχθεί, πολύ γρήγορα η λεκάνη απορροής Παλάρ, που αποτελεί τη μοναδική πηγή πόσιμου ύδατος, θα ρυπανθεί επίσης. Οι Ινδοί αγρότες που έχουν την ατυχία να καλλιεργούν αυτή την τοξική γη, παραπονούνται ότι τα τοξικά απόβλητα από τα γειτονικά βυρσοδεψεία υποβαθμίζουν την γονιμότητα των εδαφών, ότι το νερό με το οποίο ποτίζουν τις καλλιέργειές τους μυρίζει άσχημα και επίσης ότι όταν έρθει σε επαφή με το δέρμα τους, τους πονά, όπως το τσίμπημα ενός εντόμου.
Διαδικασία καθαρισμού: Το 1996 η κυβέρνηση έκλεισε το εργοστάσιο παραγωγής χρωμικού νατρίου. Τον Μάϊο του 2005 το ινστιτούτο επισκέφθηκε την περιοχή. Έχει ανατεθεί στο Εθνικό Ινστιτούτο Γεωφυσικών Ερευνών και στο Εθνικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Μηχανολογικών ερευνών η παραγωγή ενός σχεδίου για τον καθαρισμό και την περιβαλλοντική αποκατάσταση της περιοχής. Μια αποτελεσματική λύση θα ήταν ο εγκλεισμός των αποβλήτων σε μια αδιαπέραστη κάψουλα, ώστε να αποκλειστεί η περαιτέρω διαρροή τους στο νερό και το έδαφος.
ΡΟΥΝΤΝΑΓΙΑ ΠΡΙΣΤΑΝ κ΄ ΝΤΑΛΝΕΓΚΟΡΣΚ (ΡΩΣΣΙΑ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 90.000  Τύπος ρύπου: Μόλυβδος, Κάδμιο, Υδράργυρος, Αντιμόνιο. Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Το Νταλνεγκόρσκ και η Ρουντνάγια Πριστάν είναι δύο πόλεις στην Ρωσσική Άπω Ανατολή των οποίων οι κάτοικοι υποφέρουν από σοβαρές δηλητηριάσεις από Μόλυβδο, που διέφευγε από μια παλιά μονάδα χύτευσης και από τον επισφαλή τρόπο μεταφοράς του, από τα ορυχεία της περιοχής. Σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες έρευνες οι συγκεντρώσεις Μολύβδου στους κήπους και στους δρόμους της περιοχής υπερβαίνουν κατά πολύ τα αποδεκτά όρια. Με βάση τα στοιχεία αυτών των ερευνών δεν αποκλείεται εξίσουν υψηλά επίπεδα συγκέντρωσης να υπάρχουν και στην σκόνη, το πόσιμο νερό και τα κηπευτικά. Τα 2.900 κυβικά μέτρα νερού που απομακρύνονταν ημερησίως από το χυτήριο, περιείχαν 100 kg Μολύβδου και 20 kg Αρσενικού. Έρευνες που έχουν γίνει δείχνουν ότι το αίμα των παιδιών περιέχει 8 με 20 φορές περισσότερο Μόλυβδο, από τα ανώτατα επιτρεπόμενα από την αμερικανική νομοθεσία. Από το 1930 δεν έχει υπάρξει οποιαδήποτε απόπειρα να ερευνηθούν και να περιοριστούν οι επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων, στο πλαίσιο ενός ερευνητικού ή εκπαιδευτικού προγράμματος.  Στην πραγματικότητα οι κάτοικοι των περιοχών αγνοούσαν παντελώς τον περιβαλλοντικό κίνδυνο και έμειναν ουσιαστικά αβοήθητοι στην αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας που τους προκαλούσε. Επίσης στην Ρουντνάγια οι ανυποψίαστοι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν τα κελύφη των μπαταριών υποβρυχίων, που ανακυκλώνονταν στο χυτήριο, ως συλλέκτες βροχής για το πότισμα των κήπων τους.
Διαδικασία καθαρισμού: Το χυτήριο μολύβδου έχει πάψει να λειτουργεί μετά από τις συστάσεις που έκανε το ινστιτούτο στον ιδιοκτήτη του. Επίσης το επίπεδο του Μολύβδου στο αίμα των παιδιών ελέγχεται και σε όποια από αυτά βρίσκεται ανυψωμένο, δέχονται ιατρική φροντίδα με έξοδα του ινστιτούτου.
XAÏNA (ΔΟΜΗΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) Μέγεθος πληττόμενου πληθυσμού: 85.000 Τύπος ρύπου: Μόλυβδος.  Περιγραφή περιοχής και προβλήματος: Αυτή η ιδιαιτέρως βεβαρυμένη περιοχή έχει ρυπανθεί από συγκεντρώσεις Μολύβδου που προήλθαν, από τη λειτουργία ενός κλειστού πλέον εργοστασίου ανακύκλωσης συσσωρευτών αυτοκινήτων. Η Δομηνικανή Γραμματεία Περιβάλλοντος και Φυσικών πόρων που ιδρύθηκε το 2000, έχει χαρακτηρίσει την περιοχή επείγουσας σημασίας.  Διάφορες μελέτες έχουν προειδοποιήσει για ανησυχητικές συγκεντρώσεις Μολύβδου στο αίμα και στο έδαφος. Αν και το εργοστάσιο ανακύκλωσης έχει μεταφερθεί σε νέα θέση με λιγώτερο (για να συνεχίσει να ρυπαίνει) η ρύπανση εξακολουθεί να παραμένει. Το πλέον κοινό σύμπτωμα της ρύπανσης της περιοχής είναι η δηλητηρίαση από Μόλυβδο που επηρεάζει την υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών. Από έρευνες που έγιναν διαπιστώθηκε ότι αμέσως μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του εργοστασίου, μειώθηκε η συγκέντρωση Μολύβδου στο αίμα των παιδιών που ζούσαν κοντά στις εγκαταστάσεις του, αλλά ότι το 28% από αυτά χρειαζόταν άμεση θεραπεία και μόνο το 5% είχε συγκεντρώσεις του μετάλλου, κατώτερες από τις ανώτατες αποδεκτές από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Στην περιοχή έχουν καταγραφεί ανησυχητικά ποσοστά ανώμαλων κυήσεων, προβλημάτων οράσεως, νευρολογικών διαταραχών, ακόμη και θανάτων λόγω δηλητηρίασης.
Διαδικασία καθαρισμού: Στα αρχικά στάδια με την υποστήριξη και τις συμβουλες του ινστιτούτου Blacksmith.
|
