|
|
Για το Εξελικτικό Επίπεδο Ανδρών-Γυναικών |
 |
 |
 |
|
Συντάχθηκε απο τον/την ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΟΑΝΟΣ
|
|
Τρίτη, 21 Ιούλιος 2009 15:08 |
|
Σημείωμα-Συμβολή στο Έτος Δαρβίνου
Aρχικά να τονίσω:
- Οι «απόψεις» αυτές δεν είναι πρωτογενώς δικές μου! Το βασικό τους περίγραμμα το πρωτοάκουσα από τον Γ. Λόγγο (Φυσιογνώστη και Χημικό), άνθρωπο με κοφτερό μυαλό, διακεκριμένο πρώην δάσκαλο- καθηγητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
- Τα παρακάτω, εννοείται, δεν διεκδικούν δάφνες επιστημοσύνης. Είναι, σαφώς, απλές (κατά μια άποψη ενδεχομένως και …απλοϊκές) διαπιστώσεις, οι οποίες - ίσως- μπορούν να συνδράμουν στο να μπουν τα πράγματα, και κοινωνικά - προσωπικά, στη σωστή τους θέση.
- Ως Βιολόγος δε σταματώ να εντυπωσιάζομαι από το γεγονός ότι η εξελικτική προσέγγιση αποτελεί ένα μοναδικό «φακό» διερεύνησης της πραγματικότητας.
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
Η Βιολογία και το τέλος (;) της εποχής της βαρβαρότητας |
|
|
|
|
Συντάχθηκε απο τον/την ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΟΑΝΟΣ
|
|
Κυριακή, 31 Αύγουστος 2008 04:05 |
|
Του Ανδρέα Ζοάνου, καθηγητή β/θμιας εκ/σης Αναμφισβήτητα έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια από τότε που πρωτοδιατυπώθηκαν απόψεις περί ενότητας όλων των συγκροτήσεων του φυσικού κόσμου, αγάπης, συμπόνιας προς όλα τα νοήμονα όντα, δυναμικής αρμονίας των φαινομένων.
Οι δοξασίες των Παπούα και των Ινδιάνων της Αμερικής, προσωκρατικοί φιλόσοφοι, βουδιστικές διδασκαλίες και, φυσικά χριστιανικές διδαχές είναι από τους βασικούς «εισηγητές» μιας λιγότερο ή περισσότερο σφαιρικής, σαφέστερα ή όχι αναγνώσιμης αναζήτησης του Είναι και της ευτυχίας στη κατεύθυνση της συνείδησης της δυναμικής αρμονίας των πραγμάτων και της ενορχήστρωσης της ελεύθερης προσωπικής δράσης του καθενός με αυτή.
Ο διαφωτισμός και η φιλοσοφική ουσία της πρότασης των πατριαρχών του μαρξισμού ευαγγελίστηκαν τον ίδιο στόχο, πλαταίνοντας μάλιστα τους κοινωνούς της ίδιας θεμελιώδους στάσης λόγω της διεύρυνσης των κοινωνικών στρωμάτων που είχαν πρόσβαση στην εκπαίδευση. Οι στρεβλώσεις τους και οι αντιστροφικές «εφαρμογές» τους εκπηγάζουν και από την ίδια την ανωριμότητα των κοινωνιών να ενστερνιστούν το βαθύτερο νόημα τους και να επιβάλλουν την ανάλογη εφαρμογή τους .
|
|
Περισσότερα...
|
|
Νευτώνεια και Νεοδαρβινική σύνθεση... Δρόμοι αντιπαράλληλοι |
|
|
|
|
Συντάχθηκε απο τον/την ΣΤΑΜΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ
|
|
Τετάρτη, 06 Δεκέμβριος 2006 19:13 |
Του Γιώργου Π. Στάμου Καθηγητή Οικολογίας στο Α.Π.Θ. Επιστημονικό δεδομένο και ιδεολογία
Στις μέρες μας πια ο έστω και ελάχιστα υποψιασμένος επιστήμονας αντιλαμβάνεται ότι οι σκληρές, αδιαπραγμάτευτες και πάγιες αλήθειες που τάχατες αποκαλύπτει η επιστήμη ανήκουν στη σφαίρα της επιστημονικής μυθολογίας. Με λίγη καλή θέληση νομίζω όλοι μας θα συμφωνήσουμε ότι το επιστημονικό δεδομένο πέρα από τις αλήθειες που αποκαλύπτει, κουβαλάει μαζί του και κάμποσο ιδεολογικό φορτίο. Παρουσιάζοντας ένα σχετικό παράδειγμα θα ονομάσω τον πραγματικό κόσμο που ο βιολόγος θέλει να γνωρίσει φύση υπ’ αριθμ. 0. Ο επιστήμονας με βάση τις γενικότερες εμπειρίες του, τις προκαταλήψεις του ως μέλος μιας συγκεκριμένης κοινωνίας, τις γενικές γνώσεις που έχει ως άνθρωπος αλλά και τις ειδικές γνώσεις που έχει ως επιστήμονας ανακατασκευάζει στη σκέψη του τις σκόρπιες εντυπώσεις, τις πρωταρχικές γνώσεις καθώς και τα αρχικά δεδομένα που έχει συλλέξει και σχηματίζει μια πρώτη αντίληψη του πραγματικού κόσμου εκεί έξω που θα την ονόμαζα φύση υπ’ αριθμ. 1. Προφανώς αυτή η πρώτη εικόνα της φύσης, η φύση υπ’ αριθμ 1, δεν είναι παρά μια ερμηνεία της πραγματικής φύσης, της φύσης υπ’ αριθμ. 0. Προκειμένου να φτάσει σε βάσιμα συμπεράσματα σχετικά με το πώς είναι φτιαγμένος ο πραγματικός κόσμος ο βιολόγος θα στηριχτεί σε αυτή την πρώτη εικόνα/ερμηνεία και θα επιχειρήσει εργαστηριακές προσομοιώσεις των φαινομένων. Προσομοίωση σημαίνει ότι, κάτω από τους περιορισμούς που επιβάλει ο πειραματισμός, ο βιολόγος προσπαθεί να αναπαραστήσει, δηλαδή να δώσει υλική υπόσταση, εντέλει να ερμηνεύσει υλικά, τις πρώτες ιδέες/εικόνες που έχει σχηματίσει για τη φύση. Αυτό που στην πραγματικότητα κάνει ο βιολόγος είναι να κατασκευάσει στο εργαστήριο έναν υλικό κόσμο, τη φύση υπ’ αριθμ 2 που δεν είναι παρά μια αναπαράσταση, υλική δηλαδή ερμηνεία της φύσης υπ’ αριθμ. 1 που με τη σειρά της δεν ήταν παρά μια ερμηνεία της φύσης υπ’ αριθμ. 0. Στη συνέχεια ο βιολόγος μας θα προχωρήσει σε ερμηνεία των απογραφικών και πειραματικών του δεδομένων, θα φτάσει δηλαδή σε συμπεράσματα για το πώς είναι φτιαγμένος ο αντικειμενικός κόσμος εκεί έξω. Επιστημονικός συμπερασμός, ερμηνεία δηλαδή των δεδομένων και εντέλει επιστημονική γνώση σημαίνει ότι ο βιολόγος κατασκευάζει μια αξιόπιστη –μέσα σε όρια- εικόνα για το πώς είναι φτιαγμένος ο πραγματικός κόσμος. Ετσι λοιπόν η τελική εικόνα/γνώση για τη φύση, -πρόκειται για την φύση υπ’ αριθμ. 3- δεν είναι παρά μια εικόνα/ερμηνεία της φύσης υπ’ αριθμ 2 που με τη σειρά της δεν ήταν παρά μια ερμηνεία της φύσης υπ’ αριθμ 1 που και πάλι υπήρξε μια ερμηνεία της πραγματικής φύσης υπ’ αριθμ. 0.
Όπως βλέπουμε το φαινόμενο της γνώσης συζητιέται με βάση τους όρους εικόνες, διανοητικές ανακατασκευές, αναπαραστάσεις, ερμηνείες. Σημειώνω ότι όλες τούτες οι πράξεις διεκπεραιώνονται από συγκεκριμένους επιστήμονες οι οποίοι και συμμερίζονται τις αγωνίες, τις προκαταλήψεις και τα προτάγματα μιας κοινωνίας της οποίας είναι μέλη. Αναπόφευκτα τέτοιου είδους θεωρήσεις των πραγμάτων έρχονται να διασταυρωθούν σε πολλά σημεία με την επιστημολογία του Αλτουσέρ. Ειδικά οι έννοιες της ιδεολογίας και των κοσμοειδώλων είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για ότι συζητάμε εδώ. |
|
Περισσότερα...
|
|
|
|
|
|
