Στην πιο σκοτεινή στιγμή της σύγχρονης ιστορίας, και στην κατεκτημένη από τους Ναζί Γαλλία, δύο νεαροί Γάλλοι αρχίζουν να χαράζουν μια φωτεινή τροχιά. Μερικά χρόνια αργότερα η τροχιά αυτή θα οδηγούσε τον καθένα τους στην αίθουσα απονομή των βραβείων Nobel και στην ανάδειξή τους, ανάμεσα στους σημαντικότερους στοχαστές του 20ου αιώνα. Τον έναν, που τον έλεγαν Αλμπέρ Καμύ, τον βρίσκουμε να δουλεύει το 1943...
Ένας πολυπράγμων γενετιστής
Πόσες φορές δεν έχετε κατηγορήσει τον εαυτό σας για το άσκοπο χάζεμα στις σελίδες του διαδικτύου; Και πόσες (συντριπτικά) λιγότερες,...
Φρίντγιοφ Νάνσεν
Αν κάνετε μια βόλτα στο παρκάκι της Βασιλέως Κωνσταντίνου* που βρίσκεται απέναντι από το όμορφο Πάρκο Ριζάρη, θα δείτε την...
Ένας ανοσολόγος ποιητής
Είμαι βιολόγος. Όμως μου αρέσει κι ποίηση. Κι όταν συμβαίνει να πέσω πάνω στο ποίημα ενός βιολόγου, ενθουσιάζομαι και ψάχνω...
Δείπνο στο εσωτερικό ενός ιγκουανόδοντα
Ένα, από τα κριτήρια για την αξιολόγηση ενός βιβλίου είναι το πόσο παρακινεί τον αναγνώστη να διακόψει την ανάγνωσή του,...
Νέες ιδέες; Ναί, αλλά πώς;
Tο άρθρο που ακολουθεί είναι μετάφραση από την ΜΙΤ Technology Review, και αρχίζει με ένα προλογικό σημείωμα του Αμερικανού χημικού...
Οι δουλειές των άλλων
Ο Πρίμο Λέβι (1919–1987) είναι προφανώς γνωστός για το βιβλίο του: «Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος» (1947), στο οποίο εξιστόρησε...
Οι κάτοικοι της Σελήνης
Τo καλοκαίρι του 1835 η εφημερίδα Sun της Νέας Υόρκης άρχισε να δημοσιεύει μια σειρά άρθρων για τη συνταρακτική ανακάλυψη...
Ένα πρωινό τον Φεβρουάριο του 1953
Το πρωινό της 21ης Φεβρουαρίου του 1953 ο James Watson εμφανίστηκε νωρίς στο γραφείο του Πανεπιστημίου του Cambridge που μοιραζόταν με τον συνεργάτη του Francis...