Μια αφανής εποποιία

Filed in ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ by on 19 Σεπτεμβρίου 2013

Theodor Boveri

Στον επόμενο σταθμό βρίσκονται, ένας Γερμανός και ένας Αμερικανός επιστήμονας που μεταξύ των επιτευγμάτων τους περιλαμβάνεται η θεμελίωση της χρωμοσωμικής θεωρίας της κληρονομικότητας.

Ο Τheodor Boveri, ο Γερμανός επιστήμονας, γεννήθηκε στο Bamberg το 1862 και ως μαθητής είχε επιδείξει ιδιαίτερη κλίση προς τις τέχνες και γενικά τις ανθρωπιστικές σπουδές. Το 1881 όμως αποφάσισε να εγγραφεί στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, προκειμένου να σπουδάσει Ανατομία και Βιολογία. Το 1885 είχε ήδη ολοκληρώσει το διδακτορικό του πάνω στη μελέτη των νευρικών ινών, οπότε έλαβε μια υποτροφία προκειμένου να κάνει ανεξάρτητη έρευνα στο Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου.

Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από το 1887 ως το 1890 ο Boveri εξέδωσε το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας του. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονταν οι πρώτες παρατηρήσεις για τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η μείωση, η αναγνώριση του ισότιμου ρόλου που ασκεί το ωάριο και το σπερματοζωάριο για τη δημιουργία ενός βιώσιμου ζυγωτού, η επινόηση του όρου κεντροσωματίου καθώς και η διαπίστωση της σημασίας του οργανιδίου κατά την κυτταρική διαίρεση. Επίσης διετύπωσε την ιδέα ότι τα χρωμοσώματα αποτελούν μονάδες που ο αριθμός τους είναι σταθερός και χαρακτηριστικός για κάθε είδος. 

Το 1903, δύο δηλαδή χρόνια μετά την επανανακάλυψη των Μενδελικών νόμων από τους Hugo de Vries, Carl Correns, και Erich von Tschermak,  τόσο ο Boveri όσο και ο Αμερικανός μεταπτυχιακός φοιτητής Walter Sutton διετύπωσαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, την χρωμοσωμική θεωρία της κληρονομικότητας. Στη διατύπωση αυτή, οδηγήθηκαν παρατηρώντας μερικές χαρακτηριστικές ομοιότητες στην συμπεριφορά των κληρονομικών παραγόντων του Mendel και των χρωμοσωμάτων, κατά τη μείωση.

  • Και οι παράγοντες (σύμφωνα με την υπόθεση του Mendel) και τα χρωμοσώματα, (σύμφωνα με τις παρατηρήσεις τους κατά τη μειωτική διαίρεση), βρίσκονται σε ζευγάρια στα σωματικά κύτταρα, αλλά ένας μόνο από τους παράγοντες και ένα μόνο από τα χρωμοσώματα αντιπροσωπεύονται στους γαμέτες.
  • Τα μέλη δύο ζευγών παραγόντων συνδυάζονται ανεξάρτητα κατά την παραγωγή των γαμετών (σύμφωνα με την υπόθεση του Mendel, στο διυβριδισμό), αλλά και τα μέλη δύο ζευγών χρωμοσωμάτων συνδυάζονται ανεξάρτητα κατά την παραγωγή των γαμετών (όπως διεπίστωσαν από την παρατήρηση της μείωσης).

Έτσι οδηγήθηκαν στην υπόθεση, ότι αφού οι μενδελικοί παράγοντες συμπεριφέρονται όπως τα χρωμοσώματα, πρέπει να φέρονται από αυτά. Εν τούτοις η οριστική απόδειξη της ορθότητας της χρωμοσωμικής θεωρίας, δόθηκε από τον Τ. H. Morgan (βλ. στη συνέχεια).

Ο Τ. Boveri ως  καθηγητής της Ζωολογίας και της Συγκριτικής Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Würzburg, δημοσίευσε εργασίες στις οποίες συνδυαζόταν η εξαιρετική ικανότητα παρατήρησης με τη διατύπωση ερμηνειών και εξηγήσεων που χαρακτηρίζονταν από μεγάλη διανοητική οξύτητα. Το 1914, ένα δηλαδή χρόνο πριν το θάνατό του προέβη στην προκλητική για την εποχή, και διορατική όπως αποδείχτηκε, υπόδειξη ότι τα μη φυσιολογικά χρωμοσώματα, μπορεί να σχετίζονται με την εμφάνιση καρκίνου.nextpage

Σελίδες: 1 2 3 4 5 6

Comments are closed.